Harry blogt


Afscheid van Hué
13 februari 2019, 08:03
Filed under: 2019 Vietnam Singapore Maleisië

Deze pagina vond ik in 2020 nog in concept van vorig jaar.

het begin is gedetailleerd later alleen wat korte notities.

Woensdag 13 februari 2019

De tijd in Hué is voorbij.

Heel vroeg zijn we vertrokken met een taxibusje naar Danang en vandaar met de trein naar Nha Trang. Ik zit nu in die trein en we slingeren over het enkelspoor in een rijtuig die de tand destijds nog steeds weet te weerstaan.

We hebben een ‘lig’ coupé, d.w.z. zes bedden driehoog gestapeld. Dit alles afgesteld op de lengte van Vietnamezen in een grijs verleden hetgeen voor de Europeanen van nu betekent liggen óf gebukt zitten en bij slingers je hoofd stoten. Ik probeer allebei uit.

 

We reizen overdag in tegenstelling tot andere jaren waarin we per nachttrein reisden. Nu zie ik de Vietnamese landerijen voorbij schuiven, de trein gaat tussen de 40 en 60 km per uur. Die uitzichten staan mij wel aan, nu zie ik stukken Vietnam die wel grotendeels ontgonnen zijn maar de stadsvervuiling heeft er nog niet toegeslagen. Dus niet overal afval geen plastic. Plastic is verschrikkelijk hier.

Frisse groene rijstvelden met vele grote sierlijke witte vogels met lange nek, de witte reiger.

Tussendoor kleine bossages met boerderijtjes en allerlei tropische planten, prachtig. Bergen op de achtergrond en een helder blauwe lucht siert de hemel Dit heb ik tot nu toe te weinig gezien en wil dat volgend jaar uitdrukkelijker in ons reisplan voegen. De reis duurt 12 uur. Mooi even de tijd wat op te schrijven.

Onze laatste avond in het huis van moeder is nogal overstemt door de buren. In de middag zag ik het al, buiten werd van alles in stelling gezet voor een feest, waaronder een karaoke installatie, Worshipping zei Yen, maar ik begrijp niet wat hetgeen volgde met worshipping te maken heeft.
Het voltrok zich dus op straat, misschien zes meter van de plek van onze eetafel.
Om zes uur. begon het, de volume knop op snoeihard en meezingen.
ik vind zingen super, maar dit….Ik denk dat alle voorouders het moeten horen.
ik weet het, ik heb het er eerder al over gehad, heb het lawaai opgenomen in huis met mijn dictafoon en zal het later toevoegen.

Hotel Nha Tranghotel Galaxy

Brommer gehuurd en naar lagune gereden waar het heel fraai is vanwege zout winning..

Hele mooi tocht, 52 km, ik rij Yen achterop.

aangekomen een kleine teleurstelling want de zoutwinning was door de vele regen in het vroege seizoen nog helemaal niet op gang gekomen.

Er zouden droog gevallen bassins met witte zout te zien moeten zijn, helaaas.

Wel een heerlijke plek gevonden om wat bij te komen en gepraat met een jong stel dat zoutwinning er als hobby bij doet, zij kunnen daar niet van leven, aardig stel..

Yen wilde naar een mooi zwem resort, maar helaas… wederom pech, we kwamen 16:30 aan en ze gingen sluiten

Nog verder terug huiswaarts vonden we een fijn beach restaurant, lekker gegeten.

In de avond met Thuha koffie gedronken in Green World hotel

Volgende dag duik en Walk on the sea evenement

In de avond gegeten bij Thuha en haar familie

Zoon brengt ons naar station

Nacht trein naar voorstander Ho Chi Minh

Zaterdag 16 februari

Koffer bij Lung achter laten

Stonden daar om 4:30 voor de deur

Verslapen

Daar wat geslapen

Toen met taxi door gastvrouw geregeld naar vliegveld HCM gereden

Vlucht naar Singapore

Hotel trein pas regelen

Zondag Sentosa

Maandag Botanisch tuinen en Gardens by the Bay

Dinsdag 19 feb

Busreis boeken

Nog 1 dag treinpas

Woensdag 20 feb

Bus naar Kuala Lumpur

Afscheid van Singapore.

8:00 uur op weg met de taxi naar een busstation.

De bus was prachtig ingericht, hele fijn zit/lig stoelen.

De reis van ongeveer 500 km met een grote bus, twee chauffeurs en 10 passagier.

Dat kan er nooit uit, ze gingen wel.

Toch wel wat ouderwets, geen WiFi en USB aan boord.

Grens controle was een makkie.

Goede weg, vlak veel plantages geen rotzooi.

Neuspeuteren

Aangekomen, schitterende hotel kamer

Donderdag

Hop on hop of

Veel vast gestaan

Vrijdag

Met tour busje naar genting Highlands

We waren de enige tweedus een privé tourguide

Praatte teveel

Batik winkel, broek gekocht

Chocolade, niets gekocht

Met kabelbaan naar hoogte

Vreselijke ervaring

Gelopen naar supermarkt

Levens gevaarlijk

Doen we niet meer

Boodschappen gedaan Sim gekocht

Zaterdag

Met grab naar batu cave

Met kommutor naar bird park

Lang gebleven

Leuk heel veel foto,s en filmpjes

Met grab naar huis

Beetje gegeten

Zwemmen

Storm regen

Stoombad Bij de dames, kwam ik per ongeluk terecht

Grab naar winkelcentrum

Eten. Salade pizza

Grab terug

Allebei zeer moe.

Zondag

naar Putayaja de moskee

Eerst met de taxi naar Kl sentral

Met de expres naar Putrayaya

Met elektrische bus lange tocht door de stand

Dit is de nieuwe regerings hoofdstad

Heet

In de moskee na het gebed

We moesten lange jurken aan

Yen moest haar muts op

Heel lang gesprek gehad met een dame en een man van de moskee

Hij sprak gepassioneerd en realistisch over de islam

Dit maakt zeker mijn mening wat positiever over islam

Heel harde regen en ik iel doordat ik in een ondergelopen geul stapte

Yen heel bezorgd

Laat terug naar hotel

Wilde zwemmen maar het regende keihard

Door het onweer mochten we niet zwemmen maar konden wel mooie foto’ maken.

Maandag

Terug naar HCM

Met de bekende taxi naar het vliegveld

Korte vlucht naar HCM

Weer heel heet

Yen wilde naar het een na hoogste gebouw in HCM

We namen de bus maar wat onzekerheid over waar uitstappen

Toch gelukt

Boven prachtig uitzocht en lekker meer heel duur gegeten

Mat taxi naar het huis van mr Luong

Hartelijk ontvangen en Minh hun dochter van zes wachtte ons al met spanning op

Een heerlijk gezellig diner en speelde allebei wat gitaar

Ik heb een Vietnamese les genomen bij Minh en dat vond ze geweldig

Vroeg naar bed

Dinsdag

Ontbijt met alleen de moeder Ngoc vader Luong al om 04:00 aan het werk

Minh naar school

Ongbijtje pho lekker briefje aan Minh geschreven

Dan weer met bekende taxi naar het vliegveld

lange rit afscheid van Ho Chi Minh

Sommige dingen zal ik zeker niet missen,

Het is er vaak vies lawaaierig en chaotisch georganiseerd,

Ook de verhalen van de enorme fraude en corruptie steken mij steeds meer

Met een lachend gezicht vertellen ze daar allemaal over

En ze doen er allemaal even hard aan mee

Ja het is een probleem, over een mogelijke oplossing hoor ik nooit wat

mijn romantische subjectieve beeld van oosterse rust en hoge ethische waarde Moet ik behoorlijk bijstellen.

 



Oudejaars avond 5 februari en verder
10 februari 2019, 08:58
Filed under: 2019 Vietnam Singapore Maleisië

Vanaf nu geen dagelijkse beschrijving meer.
Er gebeurt veel van hetzelfde, heel leuk voor ons, maar niet voor dit blog.

De Lunar kalender loopt ten einde, 30 december is de laatste dag van het Lunar jaar.
In de avond zijn we naar het centrum gegaan, waar om 00:00 met vier kanonnen daverend 2019 werd ingeschoten, gevolgd door een groots kleurrijk  vuurwerk. Dit alles voltrekt zich natuurlijk in enorme drukte.

Yen had mij eerst ter plekke gebracht en ging daarna haar moeder halen, achterop haar motorbike.
Dus ik liep even solo tussen al die Vietnamesen, dat gebeurt niet zo vaak, Yen voorkomt dat steeds.
Er zijn niet zo heel veel toeristen, daarom val ik door mijn lengte en niet Aziatische uiterlijk best op.
Ik zie, sorry dat is geen verwaandheid 🙂 veel mensen naar mij kijken, soms wel leuk, soms bij het ongemakkelijke af.
Er stapte een grote man in militair uniform resoluut op mij af. Oh… shit, k… wat nu dan? Vlak voor mij veranderde zijn serieuze blik in een smile en wenste hij mij een Happy New Year, zo grappig…  ik gaf hem direct een ferme hand en hij lachte van oor tot oor.
Ook heel veel kleine kinderen komen op mij af, “Hello how are You?”, vragen ze dan. Achtereenvolgens willen ze mijn naam, leeftijd, welke kleur mijn favoriet is, welk huisdier ik heb enz. enz. weten.  Het zijn zulke schattige kinderen. Ze leren allemaal Engels en willen dat heel graag in praktijk oefenen.

Ik ben echt een Opa in hart en nieren hoor, ik zie zoveel van die leuke hele kleine hummeltjes rond scharrelen.
Ze zijn zo open en van nature spontaan, ik geniet daar enorm van. Ze drentelen vaak ook spontaan naar mij toe.

Ik vind de mensen zowel vrouw als man hier ook gemiddeld mooier dan in Europa. Sorry hoor! 🙂
Je ziet nauwelijks obesitas, eerder iets te slank. Mooie gezichten, de vrouwen allemaal lang zwart haar en goed gekleed. En heel veel glimlachjes en vriendelijk oog contact valt mij ten deel.

Echter ….. vlak voor Yen met ma terug kwam gebeurde ook dit, een paar pubers  14+ lopen langs, zie ze weer kijken, een komt op mij af….   “kjoe”, hoor ik hem zeggen, Ik gebaarde dat ik het niet gehoord had, “Fuck you”  zei hij en liep snel door”
“Very very impolite!” slinger ik er nog hard achteraan, hij was weg, maar een van de kleinere van 13 misschien, blijft bedremmelt staan. Hij kijkt mij aan en zegt uit de grond van zijn hart en vol plaatsvervangende schaamte “Sorry”, ik geef hem ook een hand en zeg hem dat ie een Very Good Boy is.
Op dat moment komt Yen terug, ze zag het, ik leg het uit en ook zij verontschuldigd zich voor dat gedrag en legt uit dat er veel jonge personen niet doorleren en blijven steken op een kinderlijk niveau en niet weten wat ze met hun leven moeten.  Nou, deze waren nog wel jong, maar Ik weet dat ze gelijk heeft en dat het nog een groot probleem wordt,  95 miljoen, met heel veel jonge mensen die allemaal graag rijk willen worden.

Met de komende Tet Feestdagen voor de deur waren we samen nog veel aan het opruimen en voorbereiden in het huis. De hele familie komt, 6 kinderen met partners, met kleinkinderen met partners en sommige kleinkinderen ook met partner bij elkaar bijna 30 personen en in de drie dagen hebben we vele ontbijtjes, lunches en diners in verschillende samenstellingen beleefd.

Daarbij komt ook dat de moeder van Yen 90 jaar is geworden en dat was ook een reden om dit jaar allemaal bij elkaar te zijn.  Er werd in het huis een familie vergadering gehouden, mr Hop hield een lange toespraak waarin over iedereen werd gesproken en ik hoorde mijn naam ook een paar keer vallen.
Daarna sprak de moeder zelf, zij is nog heel fit en goed bij kennis en zij wil zo lang mogelijk in het huis blijven wonen. Er moet nog een betere en pernamente oplossing worden gevonden om haar in de avond en nacht van gezelschap te voorzien. Niemand wil dat ze alleen is.
Daarna kwamen de kinderen  aan het woord en ik werd ook geacht wat te zeggen. Dat mocht gelukkig in het Engels, kreeg nog applaus ook, er zijn personen bij die het perfect en snel kunnen vertalen.

Op de derde Tet dag zijn we met een grote bus naar het graf van de vader gegaan.
Ik heb daar al over geschreven, kan ik nog uitgebreid verder over uitwijden, misschien later.

 

Proefrijden in het bos

 

 

01-01-2019 0:00  Begin van het jaar van het Varken

 

Spelen met Teddy

Spelen met kaarten

Allemaal….!

Nieuw Homestay van Thanh

 

In de bus

Hoogste gebouw Hue

Bij het graf van overleden vader

 

 

 

Oahn haar oudere zus

Hete dag koele plek



Ancestor Worshipping Zondag 3 Februari
3 februari 2019, 17:47
Filed under: 2019 Vietnam Singapore Maleisië

Vandaag wordt er door de familie aan Ancester Worshipping gedaan.
Het is namelijk de sterfdag van de vader van Yen, acht jaar geleden.
Dat herdenken is een oeroude traditie en vindt in de meeste families plaats.
Er wordt een rijk gevulde tafel gedekt, deze staat voor het herdenk gedeelte wat in ieder huis aanwezig is.
De indeling op de tafel gaat precies volgens bepaalde regels, vlees oostelijk, fruit aan de westelijke kant.
Het idee is dat eerst de overleden voorouders worden uitgenodigd om te eten.
Er zijn allerlei papieren attributen gekocht, idee is dat de voorouders die kunnen gebruiken.
Ook papieren geld, eh… namaak geld natuurlijk.
Dat wordt aan het einde van de herdenking op straat in een ketel verbrand.
Rond het middag uur komt de hele familie bij elkaar en mediteert iedereen kort voor het familie altaar en steekt een of meerdere wierook sticks aan. Als iedereen dat gedaan heeft volgt een uitgebreide lunch.
De stemming is heel gewoon, niet plechtig of devoot.

Over Worshipping en religie in het algemeen in Vietnam is veel te lezen op internet.
Zie b.v. volgende link:  Lonely Planet Ancestor Worship in Vietnam
Op deze site interessante meningen over het Worshippen.

De religie in Vietnam is van oudsher beïnvloed door de Chinezen. De meeste Vietnamezen hangen een religie aan die een mengsel is van boeddhisme, taoïsme en voorouderverering.

Bij de familie van Yen is de voorouder verering het belangrijkste.

Zonder enige kennis vooraf kwam ik hier vier jaar geleden vooraf voor het eerst mee in aanraking.
Met wat ik vroeger wel gelezen heb en zelf ook veronderstelde ging ik uit van hoge morele onbaatzuchtige motieven. Dat is niet helemaal de werkelijkheid, er wordt vooral voor eigen geluk en rijkdom ingezet.

Nu nog wat anders.
Wat wetenswaardigheden over de recente historie van Vietnam.

Wiki:
Sinds de hereniging van Noord- en Zuid-Vietnam in 1976, volgend op de Vietnamoorlog, is het land een socialistische volksrepubliek. De Communistische Partij van Vietnam heeft als enige politieke partij alle macht in handen, hoewel het land vanaf 1986 door politieke en economische hervormingen steeds meer bij de internationale diplomatie en de wereldeconomie is betrokken. In de eerste jaren van de 21e eeuw is de economische groei van Vietnam een van de hoogste in de regio. De succesvolle economische hervormingen resulteerde in zijn toetreding tot de Wereldhandelsorganisatie in 2007.

In 1992 stond de Amerikaanse regering het Amerikaanse bedrijven voor het eerst sinds de Vietnamoorlog toe om kantoren te openen voor het doen van onderzoek naar mogelijkheden voor handel met Vietnam. Dit besluit werd mede genomen omdat vanuit verscheidene Europese landen al handel werd gedreven met Vietnam. In 1993 verklaarde de Amerikaanse president Bill Clinton dat de Verenigde Staten niet langer buitenlandse hulp aan Vietnam zouden tegenhouden. Vrijwel onmiddellijk gaven de Aziatische ontwikkelingsbank en de Wereldbank een lening van 304 miljoen US dollar. Op 3 februari 1994 hief Bill Clinton ook het handelsembargo op en uiteindelijk op 11 juli 1995 herstelden de Verenigde Staten alle diplomatieke betrekkingen met Vietnam. De laatste jaren noteert Vietnam economische groeicijfers van 6% per jaar. De drie grootste investeerders in Vietnam zijn Zuid-Korea, Japan en Singapore. In 2016 ontving het land 15 miljard dollar aan buitenlandse investeringen.

Wat is het gemiddelde salaris in Vietnam?
Volgens de Japanse externe handelsorganisatie was het gemiddelde maandsalaris van een Vietnamese werknemer vorig jaar $ 145 in Hanoi en $ 148 in Ho Chi Minh City, veel lager dan die in Jakarta, Manilla, Kuala Lumpur, Bangkok en Singapore (tussen $ 239-1.230 ).

Kortom in Vietnam vindt de laatste pakweg 30 jaar een supersnelle verandering plaats naar een westerse commerciele consumptie  maatschappij. Heel mooi, maar in de praktijk gaat het allemaal niet zo makkelijk. .
Projecten stoppen omdat er geld op de verkeerde plaatsen terecht komt. Echt een groot probleem hier.
In Hué zie je op een aantal plaatsen ambitieuze gebouwen in aanbouw waarvan de bouw hierdoor gestopt is, dat biedt een troosteloze aanblik.

Maar lichtpunten zijn er ook.
Er torent een fier slank gebouw boven alles in Hue uit, 34 verdiepingen met boven een dakterras met natuurlijk een schitterend panorama.

In de avond weer een fijne wandeling langs de Perfume rivier gemaakt.
Daar was veel life muziek, heerlijk.

 

 



Charity Zaterdag 2 Februari
3 februari 2019, 17:29
Filed under: 2019 Vietnam Singapore Maleisië

Vroeg wakker!

Mijn dochter Linda is jarig. Gefeliciteerd lieve dochter.
Samen uitgebreid gekletst via WhatsApp, wat een super techniek toch!

Yen en ik besloten voor wat beweging een ochtend wandeling te maken.
Vietnam ontwaakt. Heerlijk het nog zo rustig te zien
Omdat het hier zo bloedverzengend heet kan zijn ( plus 40  ºC ) worden de koele uurtjes in de vroege ochtend goed benut. Vijf uur op staan en gaan werken is heel gewoon.

We kwamen vlak bij  het huis bij een oorlogs monument.
In de oorlog was daar een klein vliegveld, dat door een speciale eenheid van Noord Vietnam is ingenomen.  Aan beide zijde veel verliezen.
Op NPO , ook beschikbaar op internet, is een indrukwekkende serie over de geschiedenis van Vietnam te zien.
Ik heb zelf op YouTube wel eens gegoogeld naar films over het TET offensief in Hué, er zijn fragmenten te zien die ik niet af kon kijken.
Nu op deze plek overvielen mij ook trieste emoties.

Tây Lộc Airfield

Slag bij Huế
In de vroege ochtend van 31 januari 1968, aan het begin van de Slag om Huế, viel het 800ste Bataljon van het 6e Regiment van het Volksleger van Vietnam (PAVN) het vliegveld aan dat werd verdedigd door de “Black Panther” -verkenning van het Leger van Vietnam (ARVN) Bedrijf van de 1e divisie. De strijd om de controle over het vliegveld duurde tot het ochtendgloren toen 1e divisiecommandant generaal Ngô Quang Trưởng de Black Panthers terugbelde om het hoofdkwartier van de 1st Division in de noordoostelijke hoek van de Citadel te verdedigen.
Alle vliegtuigen op het vliegveld werden tijdens de gevechten vernietigd inclusief 4 nieuw afgeleverde O-2’s. Het vliegveld werd op 3 februari heroverd door het ARVN 3rd Infantry Regiment en 7th Armored Cavalry Squadron. 

Zie hier meer informatie over:    Battle of Hue

Na wat boodschappen gedaan te hebben moest er ook nog wat in huis gebeuren.  Ik help met van alles mee en oogst daarmee steeds weer blikken van verbazing en goedkeuring. De hele buurt kijkt mee.
De mannen in Vietnam houden niet zo van helpen met huishoudelijk werk.
Een enkeling stuurt mij een meewarige blik, dat doet mij echt niet veel.
“Yen heeft goed gekozen”,  wordt er vaak tegen haar gezegd.
Nou ja eh….  Ha ha ….  ik kan het er alleen maar mee eens zijn toch ?

Boodschappen doen op de markt.
Je ziet soms dingen die ik liever niet zie.

Deze kippen rechts zijn nog niet dood

Deze dode kippen zijn speciaal opgemaakt voor de TET ceremonie.

In de middag zijn we naar haar vriendin Hahn gegaan, zij is een spil in een netwerk van vrijwilligers.
Zij verzamelen geld en goederen via sponsoren en gulle gevers en brengen dit weer mooi verpakt naar de armsten van de samenleving.
Wij zijn een paar uur meegegaan op een ronde om wat weg te geven.
Op de motorbike met ladingen met een speciaal traditioneel gerecht, een soort cake, mooi  verpakt in bananen bladeren en envelopjes met wat geld.

Image result for vietnam tet traditional food  Zie hier voor meer over deze cake

Banh Chung is een traditionele Vietnamese rijstcake die van kleefrijst, slabonen, varkensvlees en andere ingrediënten wordt gemaakt.

Het was heel heet en natuurlijk weer wezeloos druk.
We zochten naar arme mensen die meestal met fietsen vol met oude rommel langs de weg fietsen, zij verzamelen de oude rommel, verpakkingen e.d. die ze op speciale verzamel plaatsen verkopen en daar wat weinig geld voor krijgen. We hoefden niet lang te zoeken.
We maakte een praatje en gaven de Banh Chung en het envelopje.
De reactie varieerden van meestal heel blij, tot soms niet goed begrijpen van wat er nu gebeurt en een enkeling die zich schaamde. Dat laatste voelde ik aan bij een vrouw van rond de 50.

Het was een mooie maar zeer vermoeiende ervaring, vooral door de hitte.

Aan het einde van de middag weer een familie diner, de broer van Yen, mr Hop is vandaag ook jarig.
Samen met hen een fijne avond gehad.



Zaterdag 26 Januari
1 februari 2019, 16:59
Filed under: 2019 Vietnam Singapore Maleisië

Vanaf vandaag blijven we tot na het TET feest in Hue.
We bezoeken deze dagen veel vrienden en familie.
Overal worden we hartelijk ontvangen en krijgen direct een klein kopje thee geserveerd.
Dan komen er diverse ‘standaard’ onderwerpen aan het bod, steevast elke keer bij jong en ook stok oud.

“Ah, Harry is wat dikker dan vorige jaar.”  Glimlach
Ja, trots breng ik dan mijn (nog lang geen Boedha buikje)  in de volle aandacht.
Dit blijkt de beste reactie, want dan vervolgt men gelijk met het volgende onderwerp.
“Ah, Harry lijkt veel jonger dan vorige jaar”.   Kijk, nu wordt het pas leuk. 🙂
Hmmmm, of zijn ze nu alleen maar een soort van beleefd? Ik weet ’t niet altijd.
Daar wordt dan nog lang over doorgepraat, Yen vertaalt veel, haar Nederlands is nu zoveel beter!
Dat is fijn, vorige jaren kon ze dat nog niet en miste ik bijna alles, dat gaat nu veel beter, gelukkig.
Dan wordt er geïnformeerd naar mijn Vietnamese taalvaardigheden.
Oeps, Xin lỗi, nou dat gaat nog niet zo vlot. Al mijn plannen en pogingen ten spijt, nee, ik ben geen talenwonder.
Maar…  ik probeer het toch en wat kleine zinnetjes in diverse sociale situaties weet ik nu wel.
En dat vindt men prachtig, er wordt steeds hard om gelachen! (?)

In verschillende volgorde wordt er dan gepraat over Vietnamees eten, Vietnam zelf, studie’s en héél vaak gaat het over geld. Dan wordt er, als er bijvoorbeeld over een camera o.i.d.  gepraat wordt, direct bij vermeld wat deze kostte.  In veel opzichten gaat het over geld, dat valt mij echt op, ik ben dat in mijn omgeving helemaal niet gewend.

Op het moment dat ik dit schrijf (vrijdagavond 1 feb, ik loop wat achter)  zit ik op onze kamer, het is 21:30.
Buiten heeft een buurman een feestje, het is werkelijk niet te geloven wat een kabaal daarbij gemaakt wordt.
In bijna elk huis staat hier een  dure geluidinstallatie, en die moet gebruikt worden ook. Volume gewoon op 100%
Karaoke is ook heel populair, en dat doet die buurman nu, hij heeft ook wat gedronken, het is niet om aan te horen.
Ik probeer mij er niet aan te storen, maar dat lukt niet helemaal.
Yen haar moeder, die al in bed ligt, is er ook heel boos over, maar er heen gaan om er iets van te zeggen doen ze hier niet.  Nu zingen ze samen.

We hadden een prachtige avond, met Mr. Quang Le en zijn vrouw moeder en dochter.
Aan de rivier is het nu prachtig opgetuigd, overal versierd en kleurige verlichting.
Koffie gedronken op een rustig terras met alweer zo een prachtig mooi panoramisch uitzicht, echt genieten, ik gebruik die superlatieven  misschien wat veel, maar het is precies wat het is.

Wat foto’s

En oeps…. nu hebben ze ruzie, er wordt heel keihard ordinair geschreeuwd.
Ik ga slapen, met mijn oordopjes in.
Weltrusten!



The Marble Mountains. Vrijdag 25 Januari
31 januari 2019, 07:50
Filed under: 2019 Vietnam Singapore Maleisië

Vandaag huurden we een motorbike.
Snel geregeld, twee mannen komen met twee motorbikes en extra helmen en laten er een voor ons staan.
We hebben eerst een bezoek gebracht aan een vrij aparte attractie.
Upside down!
Nieuw en origineel van opzet. We waren deze ochtend de enige bezoekers.
De foto’s spreken voor zich. 🙂

 

Daarna naar de bergen, The Marble Moutains
Zonder lift of kabelbaan heel veel trappen genomen, trappen met treden van soms meer dan een halve meter hoog.
Dat heeft later tot wat spierpijn geleid 🙂
Er zijn daar prachtige grotten en panoramische vergezichten.

In de grotten hele mooie lichteffecten door openingen hoog in het grotgewelf en de nevel en waterdruppels.
Er hing een mysterieuze dromerige sfeer.
We moesten soms door hele nauwe steile donkere gladde gangetjes klimmen, ik zat een keer aardig vast met mijn rugtas.  Spannend hoor!

 

 

Daarna op de motorbike terug naar Danang en in een beach restaurant met fraai uitzicht over zee lunch gehad

Terug naar hotel
Motorbike inleveren, met dezelfde auto taxi terug naar Hue, druk in de avond spits.
Einde van een paar mooie dagen.

Nu volgen er wat dagen zonder het toeristisch tintje.
Voorbereidingen op het TET feest, schoonmaken , shoppen en veel ontbijten, lunchen en diners met familie en vrienden.

 



Danang Bà Nà Hills. Donderdag 24 Januari
28 januari 2019, 09:23
Filed under: 2019 Vietnam Singapore Maleisië

Donderdag einde Hoi An.
Weer met de taxi, met andere mensen naar Danang gereden.
Bij hotel onze koffers vast geparkeerd en daar werden we weer door een bus opgepikt om naar Bà Nà Hills te gaan

Bà Nà Hills ??   Link naar attractie

Bà Nà Hill Station (of Bà Nà Hills) is een heuvelstation en -resort in het Trường Sơn-gebergte ten westen van de stad Da Nang, in het centrum van Vietnam. Het station, geadverteerd als “de Da Lat van de provincie Danang” door lokale autoriteiten voor toerisme, werd in 1919 gesticht door Franse kolonisten. De kolonisten hadden een resort gebouwd om te worden gebruikt als een recreatieve bestemming voor Franse toeristen. Het ligt op meer dan 1500 meter boven de zeespiegel en biedt uitzicht op de Oostzee en de omliggende bergen.

Vanwege de hoogte van het resort, is de temperatuur aanzienlijk koeler (10-15 graden ) dan het milieu nabij de kust. Linh Ung Pagoda ligt vlakbij het station, met een kabelbaan in de buurt om toeristen van en naar het resort te vervoeren. 

De Ba Na kabelbaan, geopend op 29 maart 2013, heeft het wereldrecord voor de langste non-stop enkelspoorkabelbaan op 5.801 meter lang.  De nieuwste toeristische attractie is de Gouden Brug (Cầu Vàng).

Het heuvelstation bevindt zich op een hoogte van 1.485 meter, 42 kilometer van Da Nang.

Het is ongelofelijk wat daar in de bergen is (bij) gebouwd na het verlaten van de Fransen uit Vietnam.
En onvoorstelbaar toeristisch.
Maar de Vietnamezen hebben het allemaal onder controle, alles loopt, net als de kabelbaan, op rolletjes.
Entree via die langste kabelbaan ter wereld is een prachtige belevenis.
Daarna betreed je een Frans village welke de sfeer van Parijs moet oproepen.
Ik vind het idee van al die imitatie minder leuk, maar het is wel groots opgezet.  

S’-avonds een gezellige ontmoeting met een vriendin van Yen in een sfeervol restaurant.

Een paar foto’s

 

 

 

 

 



Quang Nam Waterkokosnoot palmbos Woensdag 23 Januari
28 januari 2019, 05:51
Filed under: 2019 Vietnam Singapore Maleisië

De restauranthouder had gisteravond aangeboden om ons naar een mooie plek aan de rivier te brengen.
Dat leek ons wel een goed idee.
We kwamen bij een moeras achtig gebied met allemaal waterkokosnoten palmen.
Veel water en tussendoor stukken land, heel dicht begroeid met metershoge palmen, in de oorlog werd dit gebied gebruikt als schuilplaats.

We hebben een boottochtje gemaakt in een ronde boot, net als een halve kokosnoot maar dan twee meter diameter.  Naast allerlei historische informatie werden we ook vermaakt met allerlei verschilende zaken.  Zoals creatief met rietbladeren,   een spectaculair bootje draaien optreden en ik heb wat visnetten uitgegooid.
Heel leuk allemaal.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

We kwamen halverwege de middag weer terug.
Met twee gehuurde gewone fietsen zijn we nog eens Hoi An op eigen houtje gaan verkennen



Naar Hoi An en Mỹ Sơn. Dinsdag 22 Januari
27 januari 2019, 07:46
Filed under: 2019 Vietnam Singapore Maleisië

De dag begint vroeg voor ons.
Om half 8 worden we opgehaald met een soort groeps taxi.
Voor weinig VND’s worden we bij huis opgehaald en op afgesproken plek gedropt.
Vanwege mijn postuur, laten we het vooral op de lengte houden, (in vergelijking tot de gemiddelde Vietnamees) geniet ik altijd het voorrecht voorin plaats te mogen nemen.
Das mooi!
Een tijdje terug las ik iets op NU.nl over veiligheid bij bijvoorbeeld de Uber taxi’s.
Er gebeuren veel ongelukken t.g.v. de werkdruk, het gebruik van de mobiel, en negeren van veiligheid.
Bijnma niemand draagt hier een gordel, terwijl er veel verschrikkelijk ongelukken gebeuren in het verkeer in VN.
Nu was ik daar dus een beetje alert op.
Onze chauffeur, was inderdaad ook continue in de weer met zijn mobiel, zijn geluidsinstallatie en wakker blijven, we hoorden later dat hij ongelofelijk veel werkt om o.a. zijn dure auto te kunnen blijven rijden.
De achteruitkijk spiegel was verborgen achter een video schermpje waar leuke filmpjes op vertoond werden.
Als je dan ziet wat een manoevres de man moet maken om auto’s en motorbikes te ontwijken kan je maar beter de andere kant op gaan kijken, ja dat rijmt.
Maar ja, ik zit erin en kan hier weinig aan veranderen anders dan mijn gordel wel omdoen.
We hebben het weer overleeft en werden op een busstation in Danang afgezet

In Danang overgestapt naar een lokale bus naar Hoi An
Dat is weer een enorme stap terug in de tijd.
En daarbij vreselijk kabaal door heel veel getoeter op een type claxon die in een straal van 50 meter gehoorschade oplevert. Bijna net zoals ons luchtalarm op elke eerste maandag van de maand, nou ja… ik zeg bijna!
Als je denkt dat ik overdrijf? NEE.

De mensen zijn dat hier allemaal gewend.
Een paar vrouwen  stappen in, zwaar bepakt met boodschappen van de markt en zij gaan converseren, dat kan alleen schreeuwend en dat doen ze dus ook.
Ik moet voortaan echt mijn oordopjes bij de hand hebben, want het is zo nu en dan onverdragelijk.
Daarnaast is het natuurlijk wel weer heel leuk zo temidden van de lokale bevolking mee te doen.
Daar geniet ik zeker van en kom ogen tekort.

Bus naar Hoi Ann

Onze reis vervolgt zich van Hoi An met een gewone taxi naar Mỹ Sơn.
Er wordt efficient gewerkt en er zitten we met meerdere mensen in de taxi.
Allen met de bestemming Mỹ Sơn

Wat is My Son?   (spreek uit mie-sun, niet mai-sun)
Mỹ Sơn is een hindoetempelcomplex gebouwd door de Champa, een koninkrijk van verschillende stammen van de Cham etnische groep. De Champa heersten van de 3de eeuw tot 1832 over Zuid en Centraal Vietnam. Bij hun opvolging hebben Champa-koningen tempelcomplexen gebouwd bij Mỹ Sơn.

Het Champa-volk was overwegend Hindoestaans en de tempels bij Mỹ Sơn zijn gewijd aan de hindoe-godheid Shiva. De vroegste tempels werden gebouwd van hout in de 4e eeuw. Deze structuren werden vernietigd door een enorme brand, waarvan de precieze oorzaak onbekend is. Latere koningen herbouwden deze tempels in hout, dan dichtgemonteerd met stenen zonder mortel en tenslotte in kalksteen. De meerderheid van de overgebleven structuren van Mỹ Sơn zijn van baksteen.

Tussen de 4e en de 14e eeuw bouwden de Champa-koningen minstens 70 gebouwen in het gebied, soms bovenop de ruïnes van vorige gebouwen. Deze structuren waren versierd met beelden van goden, priesters, heilige dieren (draken, slangen, leeuwen, olifanten) en scènes met mythische veldslagen. Behalve dat het een plaats van aanbidding was, werden hier koningen en religieuze leiders begraven.

My Son

Ja jammer dat het wat druilerig was.

In de middag gingen we weer met de volle taxi naar Hoi An terug en zochten ons hotel op.
Hotel green Garden.
Dat was weer een verassing, een aanrader!

De gastheer was buitengewoon vriendelijk.
Na een diner in een vlak bij restaurant zijn we door de restauranthouder zelf  even naar het mooiste stukje centrum in Hoi An gebracht.
Daar was ik met de motortour in 2016 ook geweest en heb er goede herinneringen aan.
Het hele dorp Hoi An  staat op de lijst van wereld erfgoederen.
Vanwege de geschiedenis, maar het toerisme is hier enorm toegenomen en letterlijk alles is daar op gericht.
Toerist ben ik ook, dus laat ik nu niet hypocriet zijn.
Maar… maar ……   vul maar in!
In vele restaurants hoor je pure westerse muziek,  vooral jaren 60- 70, oei ik val in een doelgroep.
Maar de sfeer is uniek, vele lampionen in allerlei patronen en formaties, het is een lust voor het oog.
De sfeer zoals die daar hangt is echt uniek.

We hebben daar gegeten en onderwel geluisterd naar een ster solo gitarist die van alles uit de top 2000 kon zingen en spelen, daarna naar het hotel terug gelopen.
Dankzij Google Maps, als dat er toch niet was, het vinden van de weg is nu kinderlijk eenvoudig geworden.
We liepen door steegjes waar je anders nooit zou komen.

Einde van een supermooie dag.

 



Harde Regen Maandag 21 Januari 2019
27 januari 2019, 04:48
Filed under: 2019 Vietnam Singapore Maleisië | Tags: , , ,

Hele dag regen! Niet een klein beetje, nee echte regen!
We zijn thuis gebleven en hebben ons voorbereid en relaxed voor de reis naar Hoi An en Danang.

 



Hué familie ontbijt. Zondag 20 Januari
26 januari 2019, 09:59
Filed under: 2019 Vietnam Singapore Maleisië

Zondag ochtend begonnen met een ontbijt met wat familie in een fraai restaurant.
Ik zat links naast een zwager, een aardige maar heel stille man, hij heeft een paar jaar geleden een attack gehad en de gevolgen daarvan zijn nog steeds merkbaar. Heel stil en teruggetrokken.
Tijdens het diner kreeg ik vanuit rechts opeens een pets van hem op mijn gezicht. Geschrokken keek ik zijn kant op, hij liet mij zijn hand zien waar een grote mug op platgeslagen was.
Maar achter in zijn ogen zag ik de pret vanwege mijn schrik reactie, geweldig, we hebben in ieder geval even contact gehad.

 

 

 

 

Na deze Lunch gingen we met Mr. Hop, haar broer en haar moeder naar het graf van hun voorouders.
In Vietnam is het bijhouden van bezoeken aan de graven van de voorouders een eeuwenlange traditie, heel diep in hun cultuur ingebed.
De graven zijn van zeer eenvoudig tot spectaculair, bijna overdreven, ik weet van Yen dat er vaak een soort competitie is tussen families om het mooiste graf te hebben en daar wordt heel veel geld aan besteed wat er niet altijd is, het zijn tereinen met honderden, soms wel duizenden graven bijeen.
Het ziet er heel indrukwekkend uit, maar de terreinen tussen de graven zijn vaak verwilderd en worden niet of nauwelijks bijgehouden. Dat geeft het geheel een tragisch dramatisch effect.
Rond de grote steden Ho Chi Minh en Hanoi wordt de begraaf traditie langzaam veranderd in een crematie cultuur, er is eenvoudig geen plaats voor zoveel graven, er zijn nu al meer dan 90 miljoen Vietnamezen.
Er worden wierook stokjes aangestoken en er wordt met gevouwen handen zacht tegen de voorouders gemompeld. Mij is verteld dat ik hen ook aan moet roepen en mijn naam te zeggen en om geluk en gezondheid te vragen. Ik doe dat ook, al is mijn religieuze overtuiging toch wel heel veel anders.

Graf van haar vader, overleden in 2011
voor haar moeder is links al een plaats gemaakt
hopelijk blijft die nog heel lang leeg.

Panorama

 

 

Als je rijk genoeg bent!

Peinzen



Hue, Yen’s root. Zaterdag 19 Januari
25 januari 2019, 02:10
Filed under: 2019 Vietnam Singapore Maleisië

Eerste nacht in onze kamer in Hue geslapen, nou ja half half.
lawaai van Detu, een sanitair installatie winkelpand voor het huis van de familie, beginnen soms al om vijf uur, dan gaat de radio hard aan en de deuren open.
Na een ontbijtje met drie gingen we wat winkelen. Op de motorbike.
Weer even wennen aan het achterop zitten en op de verkeersstroom mee liften.

S’middags gingen we voor een relaxte massage.
Beetje bijzonder wel, want dit is in een tehuis voor blinden. Een klein soort blinden instituut.
Vorige jaar zijn we er ook geweest, dus ik ken het al een beetje.
Het is in een heel oud pand, je waant je voor de tweede Wereldoorlog.
De manager komt hij kan wel zien, maakt een afspraak en dan even geduld.
We werden opgehaald en in een kleine ruimte opgesloten met een kleine sauna en een aantal massage tafels.
Eerst een tijdje in de sauna, dat is dan stoom die uit een leiding komt en eerst door een pot met een speciaal plantaardig materiaal geleid wordt.
Dat ruikt heel lekker, citroengras en nog meer gezonde ingrediënten.
Na een minuut of tien gesis is het hokje (1 X 1 m) op temperatuur en slaat de toevoer af. Even rust en na vijf minuten begint het weer.
Wij vonden drie keer wel genoeg verlieten het hok.
Buiten de deur stonden de masseurs al te wachten, wij gaven aan dat we klaar waren.
De twee betraden de kamer.
Heel gek idee, ik had een grote zwarte meneer en Yen een kleine blonde dame, duidelijk te zien dat ze blind zijn.
Maar dat maakte voor de massage niet uit. Die was prima en voor de geblesseerde rugspieren weldoende.

Na een uurtje verlieten we herboren het blindeninstituut.

Verder niet zo veel bijzonders te melden.



Wat foto’s
22 januari 2019, 13:20
Filed under: 2019 Vietnam Singapore Maleisië

Huh…..? Even een IT melding aanmaken.



HCM naar Hué Vrijdag 18 Januari
22 januari 2019, 13:02
Filed under: 2019 Vietnam Singapore Maleisië

Ontwaken en rondwandelen in HCM.
Er was een evenement in aanbouw op een grote marktplaats.
Een samenwerkings feestje tussen Japan en Vietnam, die goede vrienden zijn.
We zagen een verassende repetitie van een drumband.
Jammer dat we uit HCM weg moesten voor het echt begon, want er werd enorm veel moeite gestoken in dit feestje.

van HCMin de middag vlogen we naar Hue met een heel wat minder luxe vliegmachine van Vietnam Airlines.

We werden opgehaald door Phuong en Duck, de eerste is de dochter van oudste zus van Yen, een volle nicht dus, nu lach ik zelf om die schrijfwijze, ze is namelijk zwanger. Heel hartelijk welkom van die twee, Duck heeft onze bruiloft in Hue gefotografeerd, hij spreekt het liefst Duits, zijn vader heeft in Duitsland gewoond. Maar mijn Duits praten is niet meer wat het geweest is, we communiceren in een lachwekkende mix van Engels-Duits. Snel naar buiten.

Snel, straft zich soms ook snel af, ik wilde buiten een foto van het drietal met bagage maken. Ik was achterop geraakt met het mobiel in de juiste stand zetten, geen probleem die 20 meter sprint ik wel even. Het had hard geregend, de straten waren nat, in mijn sprint zat een flauwe bocht, ik kan best snel sprinten….. die bocht werd fataal, ik slipte, stevige oer reflexen probeerden mij overeind te houden, dat lukte niet, moet ik vaker oefenen, ik kwam languit in een plas water met een laagje modder te liggen. Om mij heen kreten van schrik van familie en andere aanwezigen. O wat baalde ik. Knie kapot alles smerig en diverse spieren in protest stand.

Ik denk dat sommigen een gelijke gebeurtenis herinneren. In 2016 had ik op de motor een conflict met een onaangekondigde oversteek van een buffel. Dat resulteerde in een litteken net boven deze schaafwond, er is eenzelfde soort foto van gemaakt. Maar dit was minder heftig, maakte mij alleen zorgen van het vuil dat er zichtbaar in zat.

Dan maar Yen vragen voor een foto.

Daarna snel met de auto naar het huis in Hue.

Het weerzien met haar moeder was ontroerend om te zien. Ik kreeg ook mijn deel.
Verder hadden we een rustige avond.

Maar de jetlag speelde s’nachts een akelig spelletje mee.



Vertrek Woensdag 16 januari
21 januari 2019, 05:38
Filed under: 2019 Vietnam Singapore Maleisië | Tags:

Woensdag zijn we vertrokken, de reis verliep voorspoedig, inchecken en transit in Dubai verliepen probleemloos. We vlogen met Emerites, een Arabische luchtvaart maatschappij. Een Airbus A-380. Het grootste passagiersvliegtuig.
Twee verdiepingen en er passen 853 passagiers in. Hij kost 300 miljoen euro.

Camera op staartvin

Indrukwekkend gevaarte en het blijft nog in de lucht ook, gelukkig maar.
De bemanning… bevrouwing? ziet er mooi traditioneel gekleed uit.

Verder duurt zo een reis gewoon lang en zit je uren gevangen in een heel kleine ruimte.
Overstap in Dubai ging ook soepel en snel.
de catering was overigens super uitgebreid en lekker.
Zowaar bestek van echt metaal.
Na 14 uur vliegen kwamen we aan in Ho Chi Minh het vroegere Saigon.
26 graden Celsius, wel even wat andes dan regen en wind met 3 graden in het thuisland.

Op het vliegveld een gigantisch hoeveelheid mensen.
we moesten erg lang wachten en werden zonder een greintje verbale of nonverbale communicatie gecheckt door een man in militair uniform.

we hadden voor een nacht een hotel geboekt, midden in het centrum, heel klein maar compleet voor 11:15 voor twee personen. Spotgoedkoop dus, maar echt niet geschikt voor verwende mensen.

Rond half zeven ingecheckt en hongerig gingen we wandelen en op zoek naar food. Het centrum lag om de hoek. even ter info Ho Chi Minh telt 8,5 miljoen inwoners, 8.500.000 dus.
Het niet zo eenvoudig om te beschrijven hoe die straten in het centrum bevolkt worden.
Het is een krioelende mix van mensen motorfietsen honden en hier en daar een auto. Overal restaurants met keiharde muziek uit goede en minder goede geluidsinstallaties. Rust vind je hier nergens.
Overal proberen lieden hun op straat uitgestalde waar te verkopen.
Dat kan van alles zijn, eten fruit of kleding schoenen of wat dan ook.

Soms is er geen ruimte om te lopen. Het stemt mij soms treurig als je ziet dat ze de hele dag bij de spullen zitten en weinig of niets verkopen, de armoe straalt ervan af.
we hebben ergens wat gegrild vlees gegeten, ben altijd een klein beetje huiverig voor streetfood hier.

Terug naar hotel Sunny, eindelijk een bed, ja dat had een metalen ouderwetse veren matras met veren die eruit wilden, misschien komt daar wel de uitdrukking vroeg uit de veren vandaan?
Toch allebei redelijk geslapen.



Vietnam Singapore Maleisië
16 januari 2019, 15:06
Filed under: 2019 Vietnam Singapore Maleisië

Vandaag is het weer zover.
Het begin van een nieuw avontuur, ben er dol op!
Een paar jaar is het bijhouden van mijn blog achtergebleven.
Maar nadat ik  dit jaar de eerste blogs uit 2009 weer terug las, omdat ik het eigenlijk wilde verwijderen, zoveel leuks over mijn fietsreis naar Barcelona en alle spannende reizen daarna, vind ik het zo gaaf het allemaal steeds weer te beleven,  door  het te lezen, dat ik het blog opnieuw ga bijhouden. Dus ik doe dat vooral voor mijzelf, het blijft mooi bewaard en is steeds weer opnieuw te beleven,  wie mee wil lezen is daarbij van harte welkom.
De ontbrekende twee à drie jaren ga ik na deze reis alsnog invoegen, want er is genoeg gebeurd. Ben inmiddels al twee jaar met mijn Vietnamese liefde Yen getrouwd, wij wonen in Nederland en zij is druk en met succes bezig in te burgeren.

Over een paar uur vertrekken wij samen naar Schiphol.   22:00 vertrek, mooie tijd.
Via Dubai komen we morgen aan in Ho Chi Minh en daar blijven we één nacht.
Dan vliegen we in de middag naar Hué. De woonplaats van Yen’s moeder en familie.