Harry blogt


Planning IJsland 2012
9 september 2012, 09:30
Filed under: 2012 IJsland


Voltooid
19 augustus 2012, 19:56
Filed under: 2012 IJsland

Zondag 19 augustus
Op het vliegveld wachten.
Ben veel te vroeg.
Heb ik in ieder geval de tijd.
Het lijkt wel of ik hier een een half jaar geweest ben in plaats van slechts vijf en een halve week. ūüôā
Wat een tijd.
Het heeft mijn stoutste verwachtingen overtroffen en ik weet zeker dat ik hier terugkom.
De hemel en de hel komen hier samen.
Water IJs en Vuur
Onderweg fietsend dacht ik hierover na, kwam tot een cryptische zin. Echt voor een puzzel.
“Ik ben in de hemel, haal me eruit en het wordt de hel”. Vind hem zelf wel aardig maar zal ongetwijfeld eerder en vaker bedacht zijn.

Ik heb wel meer rare dingen verzonnen onderweg, dat is nou juist zo fijn.
Soms schoot ik zelf in de lach, of is dat zorgwekkend?
Ik werd belaagd door zwermen vliegen.
Met een passie voor beginletter rijm kom ik dan tot:
“Ik zie verbazingwekkend veel vreselijk vlugge verdomd vervelende vieze vliegende vliegen vliegen”.
Ja je moet jezelf een beetje bezig houden hé.
Die vliegen vliegen ook achteruit met je mee, knap hoor. Boven de 20 km per uur ben je ze te vlug af, maar die snelheid red je niet met tegenwind de berg zwetend op zwoegend.
Soms passeerde een grote bus met hoge snelheid en dan waren ze je ook even kwijt. Maar dat was van korte duur.
Verder, IJsland heeft het imago van duur te zijn, dat was ooit ook zo maar nu valt dat reuze mee, ben ver onder mijn budget gebleven.
Eten zal net iets duurder zijn dan in Nederland, gemiddeld kost een camping tussen de 6 en 8 euro dat vind ik wel meevallen.
De uitjes, busreisjes, het walvis kijken, duiken dat hakt er wel in, maar dan heb je ook wat.

IJslanders zijn mij meestal heel hulpvaardig overgekomen, maar kunnen je volledig negeren en pas als je ze aanspreekt zijn ze er ook helemaal.

Het lijkt er op dat het toerisme een grote vlucht neemt en daar zijn ze nog niet op berekend.
De laatste camping in Reykjavik was echt niet berekend op zoveel mensen en het sanitair werd dus navenant smerig. Dan wordt kamperen ineens heel vervelend.
Maar dat was een uitzondering.
Ik zit nu in het vliegtuig en ja dat is krap.
nog een half uur en ik sta weer op Schiphol.
Fijn met vriendin vrienden en familie.

Ik stop met deze verslaglegging.
Het bijhouden en vormgeven, de vele reacties over diverse kanalen, het was allemaal veel leuker dan ik had kunnen vermoeden.

Tot een volgend keer!
Harry.



Keflavik
19 augustus 2012, 12:31
Filed under: 2012 IJsland

Zaterdag 18 augustus
Het einde komt in zicht.¬†Vandaag fietsen naar Keflavik.¬†Met een omweg …. Een van jullie weet waarvoor !¬†Reykjavik is geen dorp zoals wel gedacht wordt, het is een uit de kluiten gewassen stad. Dus die boodschap was even goed zoeken. ūüôā
Mooi warm weer met ook weer heel veel wind uit de foute hoek.
En weer blijkt dat na 65 km de tank compleet leeg is. De laatste loodjes dus.
In Keflavik is een kleine camping. Allemaal backpackers en fietsers ik kom nu steeds bekenden tegen, dat geeft weer erg leuke gesprekken.

Ik heb niet meer zoveel te melden
Zal morgen in het vliegtuig nog een laatste terugblik schrijven.

Bye!



Silfra
16 augustus 2012, 22:41
Filed under: 2012 IJsland

Donderdag 16 augustus.
Wekker gezet op half zeven.
Nou, die hoefde niet af te gaan.
Ik was allang wakker.
Hete douche, hier in Reykjavik ruik je als je de hete kraan open zet weer die typische zwavellucht, geothermische stadsverwarming. Het koude water komt gelukkig ergens anders uit.
Om acht uur werd ik bij de camping opgehaald, busje met vijf duikers en twee instructeurs.
De ene instructeur, een macho mannetje gedroeg zich ook echt zo, net iets te joviaal, wil iets te graag grappig zijn maar is het niet echt.
De andere een stevige Coole IJslandse.
De bus zat tjokvol apparatuur en duikkleding.
Of ik ervaring heb met een droogpak?nee ik niet, de andere vier ook niet, dat viel weer eens mee.
Dus allemaal een beetje op onbekend terrein.
We kwamen in een schitterende omgeving die ik al samen met mijn maatje Wil verkend had.
Bij een parkeerterreintje bij een grote spleet in de rotsen werd gestopt.
Spullen werden uitgeladen en de duikstek verkend.
Instructies en dan eerst een warm stoffen onderpak aan, dan een groot uit een stuk bestaand rubberen pak, het zag er in ieder geval rubberachtig uit.
Na flink getrek en elkaar helpen zat het allemaal op zijn plek.
Dan de apparatuur om, tig kilo, dan 300 meter verder op naar de duikplek waggelen, een weg oversteken, je sjouwt je wezenloos. Vijf rubberen Robby’s op een rijtje.
Dan het moment suprême, het trapje af, ik moet echt bekennen dat op dat moment mijn zenuwen harder gierden dan de beademing apparatuur.
Ik zak het water in, dat amper 2 graden Celsius is,  je voelt niets tot het water je tot de lippen stijgt (wat een ware uitdrukking) en op je gezicht krijgt.
Er treden dan reflexen op die de ademhaling versnellen en ik raakte echt een weinig in de stress, je zou kunnen zeggen misschien zelfs wel in een lichte vorm van paniek.
Niet door de kou maar angst om onder water het benauwd te krijgen.
De instructrice maande tot kalmte
Rustig met lucht in je pak balanceren.
Bij een droogpak pers je lucht in het pak en als een soort opblaaspop stijg je dan op of neer.
Dan is het de kunst de lucht in het pak zodanig te verdelen dat je in normale zwemhouding door het water zweeft.
Als je het niet goed doet en er komt meer lucht in het onderste deel, dan snap je het al, kom je ondersteboven te hangen en het ontluchtingsventiel zit in die stand aan de onderkant. Het vereist wat onnatuurlijke lenigheid om dit te corrigeren.
Ik heb al die stadia doorgemaakt en heb zowel de kloof als de instructrice van alle kanten gezien.
Na enige tijd kwam er stabiliteit.
Zo, wauw wat een omgeving, oh ik zit te hoog, snel ontluchten, dat ging te hard, lucht erbij.
In no time had ik de lucht verademt en via mijn pak verbubbeld.
Maar dat signaal wist ik wel, dus snel het visueel gebarend doorgegeven dat ik nog maar 100 atmosfeer had.
Okeé gebaarde de instructrice en zwom gewoon door, f dacht ik en dook ook maar gewoon door.
We stootten snel op een muur en gingen omhoog en de duik was over.
Toch goed gedaan.
Dan je eruit hijsen over gemeen scherpe lavarotsen. Dat is tobberij en is niets galants aan.
Als dikke kikkers weer terug naar de auto, snel die zware spullen af en met elkaar in enthousiaste gesprekken raken. Want mooi was het!
Het was weer heel gaaf, ondanks een zwakke start.
Na twee uurtjes de volgende duik.
Toen liep het op rolletjes of belletjes?
Ik kon genieten van een prachtige zeldzame omgeving.
Ik zal kort uitleggen hoe het komt dat het water zo helder is.
Het water komt van een gletsjer 50 km.
verderop, het stroomt door een enorm groot lavaveld en doet er ruim 50 jaar over om door het poreuse lava Silfra te bereiken. Het is dan optimaal gefilterd. Puurder krijg je het niet.
Je hangt als duiker gewoon in de lucht.
Er zijn veel foto’s gemaakt door de instructrice.
Die heb ik besteld en ik zou ze vanavond via een gemailde link kunnen downloaden.
Maar ik heb ze nog niet, als je nieuwsgierig bent waar ik onder water was, zoek dan in google afbeeldingen op het woord: “Silfra” en je krijgt het direct uitgebreid in beeld.

dat was het duikevent!




Kriebels
16 augustus 2012, 20:46
Filed under: 2012 IJsland

Woensdag 15 Augustus

Niks gedaan vandaag.
Gelummeld.
Kort naar het centrum gefietst.
Naar morgen uitgekeken.
Duiken in een spelonk in gletsjer water van 2 graad Celcius.
Serieus de stof voor het 1* brevet op internet doorgenomen.
Het is 22 maanden geleden dat ik gedoken heb. In de Grevelingen.
Zo vaak heb ik het niet gedaan.

De handsignalen, hoe geef ik aan dat de lucht op raakt. Of dat ik wil stoppen.
Hoe red ik mijn buddy.
Poeh, ik kreeg er toch een beetje kriebels van.
Zo heb ik mij de dag door geworsteld.
Had op het laatst een gevoel alsof ik morgen een examen zou hebben.
Onzin natuurlijk Maar het voelde toch wel zo.
Zal ik nog een biertje drinken, hmm, beter niet.
Ach kom op Proost!



Filmpje Tussendoor
16 augustus 2012, 20:10
Filed under: 2012 IJsland

De meeste die mij op FaceBook in hun lijst hebben kunnen dit al gezien hebben.
Niet iedereen heeft dat / wil dat hebben.
Op FB verdwijnt het ook uiteindelijk.
Hier staat dus een filmje, een bundeling filmfragmenten, in een aardig jasje gestoken, gemaakt met de app iMovie van Apple.
Een prachtig film bewerk programma.
Ik zou zeggen kijk zelf maar:



Reykjavik
15 augustus 2012, 01:21
Filed under: 2012 IJsland

Dinsdag 14 augustus.
Uitslapen.
Dan snel mailen met de NOB (zie gisteren)
Ik kreeg direct response, keurig hoor, met een screendump van mijn gegevens.
Doorgestuurd naar de @dive.is en in de middag kreeg ik terug dat het in orde was, yes yes.
Daar moet ik mij mentaal even op in gaan stellen, hoe was het ook al weer,
Heel langzaam naar beneden en snel stijgen, of andersom. ūüôā
Reykjavik in gefietst, door centrum gepeddeld, geen beter voertuig hiervoor geschikt dan de fiets.
Ik zag een bord dat naar een kleine cinema verwees met Vulcano films.
Ik weer nieuwsgierig, was wat achteraf.
Een klein gebouwtje met wat aankondigingen van voorstellingen.
11:00 u. Ach, die is net begonnen.
Maar je kan ook dvd’s kopen. Ik
naar binnen, er was een zaal, helemaal leeg. Geen elf uur voorstelling vandaag.
Er was een soort toonbank met vulkanische koopwaren erop uitgestald.
Ergens achter kraakte een deur.
Een schimmige gestalte kwam langzaam richting toonbank.
Het was een oude man, een proffessorachtig uiterlijk en ver in de zeventig.
Hij praatte heel langzaam en vroeg in het Engels wat ik kwam doen.
Ik informeerde naar de dvd’s en vroeg welke de beste van zijn collectie van drie was. Ehhhh …. Ja ….. Eh….. Nou daar kreeg ik geen antwoord op , hij wou geen keuze uit zijn koopwaar maken. Toen begon hij mij van alles te vragen, langzaam maar wel gericht en steeds meer humor.
“You are from Holland? People from Holland always return to Iceland”.
En in luid duidelijk Nederlands zegt hij ineens:
“Tot ziens, tot volgend jaar”
Ik moest zo lachen, het kwam er zo goed en triomfantelijk uit.
We kletsten nog wat door en na een Dvd gekozen te hebben vervolgde ik mijn weg.
Ik ging naar de beroemde Hallkrimskirkja, zie foto.
Prachtig in het oog springend bouwwerk.
Je kon er ook in.
Dat is boffen, waren er net twee organisten op het reusachtig orgel aan het oefenen. Prachtig en tot in je vezels waarneembaar, genieten in een kerkbank, dat is wel heel erg lang geleden.
Daarna nog een vreemde ontmoeting.

Ik moest geld pinnen, met het oog op het duikevent heb ik nog wat nodig.
No problem, overal pinautomaten, in IJsland gaan ze met de tijd mee.
Ik sta bij het apparaat concentreer mij op de handelingen, 40.000 Icelandic Kronur. Kaart eruit, bon wordt geprint.
Ik pak de bon, dan komt een dik pak geld, ik pak het, ……. Dan wordt er iets hards in mijn zij geplant,
“I have a colt 45 in my hand”, zegt een stem achter mij, mijn hart staat stil en besluit even later dan toch maar op driedubbele snelheid door te kloppen.
Ik draai mij langzaam om en kijk wederom in de big smile van een andere ruim zeventig jarige.
Grapje??
Eigenlijk had ik hem direct van zijn laatste voortanden moeten verlossen.
Maar ik was te overrompeld.
Hij stond ook zo te smilen dat ik denk dat het echt een joke was.
Misschien Reykjavikse humor.
Met een niet helemaal gemeende glimlach heb ik hem toch weer de rug toegekeerd.

Terug op de camping heb ik mij bezig gehouden met het maken van een filmpje.
Dat heb ik op Facebook gezet en krijg er aardige reacties op.
Inmiddels is het laat geworden.
Worstelen met een iphone toetsenbord.
Steeds weer verbeteren wat iphone verbetert.
Eigenzinnig ding.

20120814-231647.jpg

20120814-231713.jpg



Kiezen
13 augustus 2012, 09:06
Filed under: 2012 IJsland

Maandag 13 augustus
Vannacht werd ik om 02:00 uur wakker van de hevige wind en regen.
Het werd zo heftig dat ik besloot in de tent al alles in te pakken, slaapzak veilig te stellen en dan maar helemaal aangekleed met regenpak al aan verder te slapen.
Terwijl het tentje om mij heen stond te zwiepen deed ik dat en toen ik dat klaar had ben ik wonderwel toch nog tot 6:00 a.m. in slaap gevallen en na die tijd stond alles gelukkig ook nog ongeschonden overeind.
Windkracht 7 à 8 dat lijkt wel mee te vallen, maar in een tentje niet.
Natte spullen in de droger gedaan en in de eetruimte gaan zitten, er was niemand, 6:30 lekker rustig en met koffie en wat broodjes best uit te houden.
Weersvoorspellingen bekeken.
Dat ziet er heel slecht uit.
Tot eind van de week zeer veel wind en regen.
Bij Reykjavik, waar ik heen wil, 180 km verder is het veel beter.
Met halverwege de week zon tot eind van de week wat ook einde vakantie is.
Dus……. Ik neem de bus naar Reykjavik
Ga daar rond neuzen, maak dagtochten en brei een mooi relaxed einde aan deze geweldige vakantie.
Ik heb genoeg gefietst, zo ongeveer 1400 km.
9 uur vertrekt de bus, hier vlak bij, heb alles al ingepakt dus ben zo klaar.

***********

De bus vertrok eerder, 8:30 maar ik was op tijd, fiets in aanhanger achter de bus
Makkelijk.
Tijdens de busreis nog interactief real time mail contact gehad met Rien, mijn vriend zeilmaat. Die wou eens testen of internet mailen ook in een rijdende bus werkt, nou Rien, het werkt, dat er tijdens het rijden geen fatsoenlijk Nederlands meer in de mail te toetsen is moeten we maar voor lief nemen.
Dat ligt aan de chauffeur.

Tegen twaalven was ik in Reykjavik.
Het was er zacht windstil en droog.
Heerlijk.
Zoeken naar de camping, kaarten raadplegen en twee keer fout rijden maar dat geeft niets.
Er valt zoveel te zien, elke stad heeft zijn eigen unieke persoonlijkheid.
Camping gevonden, mooi plekkie voor vier nachten.
Zaterdag fiets ik naar Keflavik.
Heb de halve middag liggen slapen.
Verder valt er op dit moment weinig bijzonders te melden.
Oh nee toch wel, in de receptie viel mijn oog op een duikfolder. Ik had al eens gehoord van een duik stek waar het water zo helder is dat het zicht 100 meter is. En je hebt er een plek waar je onder water de twee tektonische platen, aan de ene kant het Amerikaanse en aan de andere kant het Europese deel tegelijk kan aanraken.
Toch bijzonder, het kost een vermogen maar ineens wist ik dat ik dit wil.
Heb gebeld, het kan, maar ik moet aan kunnen tonen dat ik een certificaat heb, dat heb ik niet bij mij. Sto-ooom. Kan het misschien morgen met de NOB, Nederlandse Onderwatersport Bond regelen.
Spannend!
Het zal, vermoedelijk, het laatste hoogtepunt van mijn reis zijn.
Het houdt een keertje op.

Met een biertje in de hand beland je snel in dromenland.
Viking bier hm mmm..



Vik
13 augustus 2012, 00:22
Filed under: 2012 IJsland

Zondag 12 augustus
IJsland is een land van tegenstellingen.
In alle opzichten
Gisteren was ik op weg naar Kirkjubæjarklaustur.
Vandaag naar “Vik”, hoe simpel kan het zijn.
Vanmorgen nog even koffie met Nathalie, de Belgische wereldreizigster.
Nu de volgende 74 km naar Vik.
De zandvlaktes maken plaats voor een uitgestrekt met mos gestoffeerd lavaveld
Ooit (ik meen in 1700) is hier de aarde overlangs over kilometers opengespleten en is er lava uitgevloeid een jaar lang, het resultaat is een langzaam gestold lavaveld dat tijdens het afkoelen toch nog bewoog en verplaatste waardoor er grimmige vormen gestold gekrompen en gedrukt zijn. De gevolgen waren rampzalig, vee dood, oogst mislukt, 20 % van de bevolking overleefde deze gevolgen niet.
Alles is dun groen met hier en daar zwarte uitsteeksels.
Op enkele plekken kuilen met zwart zand.
Dit is ook weer zo iets uitgestrekt en constant hetzelfde.
De bewolking was nog lager gekomen en het zicht varieerde van 100 tot hooguit 300 meter.
Er stond stevige wind, in de rug Hoera!
Kon de teller met gemak boven de 20 houden.
Toch weer de hele tijd naar die tellerstand zitten kijken.
Vaak stoppen voor een foto, sanitaire activiteiten, of slokje water.
Studenten hebben vaak last van SOA. Dat staat voor: Studie Ontwijkende Activiteiten.
Nee joh, je dacht toch niks anders?
Nou ik heb dus last van FOA …… Fiets Ontwijkende Activiteiten.
Weer een foto, oh even mijn mail checken. Oh alweer plassen.
Zo gaat dat maar door. Echt een student.
Maar na uren door studeren bereikte ik toch Vik.
Nadat ik aankwam is de wind veel sterker geworden en regent het hard.
Dat wordt eten in de gemeenschapsruimte die overvol zit.
Is minder.



Kirkjubæjarklaustur
12 augustus 2012, 23:27
Filed under: 2012 IJsland

Zaterdag 11 augustus.
Ja, sorry, die namen hier, ik weet echt niet hoe ik het uit moet spreken.
Ik heb toch maar besloten op de fiets de zandwoestijn te trotseren.
70 km met licht de wind in de rug.
Het moet kunnen.
De bewolking hangt laag, het regent niet echt maar je wordt langzaam klammig nat.
De vlakte is immens groot. Er zijn ontelbaar veel kleine en grotere rivieren.
Heel mooi allemaal maar….
Ik merk, net als bij mijn andere tochten naar Rome en Barcelona, dat na vier weken de fut er een beetje uit gaat.
Zit telkens te kijken hoever ik al op schiet in kilometers.
Voel mijn benen.
Maar na 70 km kwam de stad Kirkjubæjarklaustur in zicht.
Kleine leuke camping.
Elke camping op IJsland heeft een slecht weer ruimte, een plek waar je kunt koken zitten en opdrogen als het nodig is en dat gebeurd nogal eens.
Ik heb er al een paar keer gebruik van gemaakt
Maar het blijft een beetje raar, de meeste mensen doen hun uiterste best elkaar te negeren, waarschijnlijk het meest uit een gevoel van respect voor privacy, maar ik voel mij er niet gemakkelijk bij om mij te bewegen in dezelfde ruimte, keuken woonkamer en net te doen of de anderen er niet zijn.
Kwestie van stug volhouden dan leer ik het misschien.
Later op de avond kreeg ik toch een leuk contact, een Belgische dame, vitaal, jong ogende veertig plusser.
Nathalie, het klikte en ik kreeg haar hele levens verhaal.
Al heel jong wist ze dat ze wilde reizen en vrij zijn.
Vijf jaar geleden heeft ze na jaren vertwijfeling en in verkeerde rollen te zitten de beslissing genomen, huis verkocht inboedel verkocht en ze is de hele wereld over aan het gaan, met zo goed als niets, wandelen, liften zo het uit komt.
Ze had een duidelijk goed verhaal, over alles, van het begin tot nu, haar openheid was oprecht en verrassend. Zo als haar zijn er niet veel.
De avond vloog om.
Morgen verder fietsen.

20120812-212557.jpg

20120812-212630.jpg

20120812-212651.jpg



Parlez tous les jour
11 augustus 2012, 11:51
Filed under: 2012 IJsland

Vrijdag 10 augustus
Vandaag een wandeling gemaakt.
Naar een bijzondere waterval Sfartifoss.
Die stroomt uit over prachtig gevormde basaltrotsen. Zie foto’s.
Verder veel mooie uitzichten over de gletsjer en onderweg veel mooie planten en bloemetjes.
Ben net terug het is 14:00 u en het begint te regenen.
Dus ik schuil in mijn tentje.
Naast mijn tent zijn gisteren al twee Franse meisjes gebivakkeerd.
Een grote stevige en een heel iel typje.
De stevige van het stel produceert één lange stroom Franse woorden, aan een stuk door hoor ik haar donkere stem op een sonore monotone wijze door orakelen. Ik versta het niet, wil ik ook niet, maar ik verbaas mij, (wel vaker) over dit soort eenzijdige communicatie.
Bang voor stilte in je hoofd?
Niet samen kunnen zijn zonder te praten. Er moet gepraat worden Het is echt ongelofelijk. Ik moet er niet op letten.
Maar op de berg tijdens de middag wandeling kwam ik ze tegen, ik had ze verder niet gesproken, toen vroeg de kleine gelijk in keurig Engels, of ik wel goed geslapen had, ik bevestigde dat en verklaarde dat omdat ik in het bezit ben van oordoppen voor gebruik bij overlast. Ik liep verder.
Naderhand dacht ik wel, eigenaardig, je vraagt aan een vreemde buurman of hij wel goed geslapen had.
Straks verder hierover.

Ben aan het overwegen morgen verder te gaan.
Ik kom dan over een traject, van Skaftafell tot Vik van 140 km voornamelijk bestaande uit een grote zandvlakte. Als het waait word je gezandstraald.
Ik kan de bus nemen. Weet het nog niet.
Eerst shoppen om niet weer droog te komen staan. Dat is 7 km verderop.
Regen.
Onderweg zag ik een weer een keienweg die naar de voet van een gletsjer leek te gaan.
Op de terugweg kon ik de verleiding niet weerstaan en ging erop.
Het was heel somber nat weer, er kwamen wat terreinwagens terug.
Ze keken naar die fietser.
Wat zouden ze gedacht hebben?
Ik meen dat er ook een truck met gidsen terug kwam.
Ik lijk wel gek dacht ik, hier nu deze kant op te ploeteren.
Uiteindelijk kwam ik op een soort parkeer plek waar je niet verder kon met auto’s, een poortje leidde ergens naar, ging slingerend omhoog de rotsen op.
Zwarte glimmende rotsen, nat en ruw.
Ken je die sc√®ne uit ‘In de ban van de ring’ waar Frodo en en Golem, (met die elvenbrood misleiding ) de berg op gaan, waar Frodo uiteindelijk gevangen wordt door die grote spin? Zo leek het hier helemaal, zeker door het sombere weer. (zie straks foto’s en film)
Ik vond het onwijs spannend, kon niet stoppen, het weggetje, voor zover je daar van spreken kon, werd smaller en smaller en steiler.
Het uitzicht op de gletsjer was fenomenaal. Ik was er dicht bij.
Op een gegeven moment kwam ik toch tot de conclusie dat alleen verder gaan niet wijs was. Jammer.!
Terug.
Omdat de keien wasbord kuilen weg nogal schuin naar beneden ging ging ik keihard met mijn fiets over die hobbels, op een gegeven moment werd ik zo gehusseld dat ik vreselijk begon te lachen, telkens weer, zal wel een gek gezicht geweest zijn, het was echt super en ben verbaasd dat mijn fiets er heel doorheen gekomen is.
Terug op de asfaltweg was ik blij dat ik tegen alle logica in toch dat zijweggetje ingegaan ben.
Vlak bij de Camping gekomen zag ik ineens de twee Franse buurmeisjes. Ze stonden te liften. Enthousiast zwaaiden ze naar mij, want ze herkenden mijn fiets natuurlijk.
Ik stopte bij de kleine en vroeg haar waarom ze mij nou eigelijk naar mijn nachtrust ge√Įnformeerd had, ze keek mij wat verschrikt aan.
Toen zei ze met haar hoofd naar haar vriendin wijzend die buiten gehoorsafstand al haar charmes in de strijd gooide om een auto staande te krijgen. Dat zij de hele nacht aan het praten geweest was en dat zij bang was dat ze teveel lawaai gemaakt hadden. Het was mij duidelijk dat ze
niet op kon tegen de dominante vriendin. Ik stond er wat gevaarlijk aan de kant van de weg dus na fijne vakanties over en weer ging ik verder, wat een schatje.

Toch weer een leuke dag.

20120811-150758.jpg

20120811-150821.jpg

20120811-150847.jpg

20120811-151018.jpg



Skaftafel
10 augustus 2012, 00:39
Filed under: 2012 IJsland

Na een redelijke doorslapen nacht in het tankgebouw, heb ik mijn spullen weer op de fiets gebonden.

Ging nog even naar het andere huis in de verondersteling dat de gidsen en wat andere gasten daar aan het ontbijten waren, maar tot mijn verbazing trof ik een lege ontbijttafel in een leeg huis, jammer, ik had ze nog willen bedanken voor de gastvrijheid maar ze waren al aan het werk.

Gisteren avond heb ik nog met Fannar √ě√≥r Benediktsson (zie gisteren) het nummer van gisteren ( nothing else je weet wel) samen gespeeld en zelf nog wat andere nummers. Het werd enthousiast ontvangen.
Oké misschien kom ik ze nog op de gletsjer tegen.

Ik op weg, de wind was iets gaan liggen, maar nog altijd 4 √° 5.
Daar komt bij dat de zon van gisteren nu vervangen was door water.
De regen mepte in mijn gezicht, stroomde er langs.
Proefde weer het zout van gister.
Nou ja, ik wou het zelf toch allemaal? Niet miepen dan.
Snelheid onder de tien met moeite.
Vandaag 35 km dat is gelukkig niet veel, maar met zulk weer.

Na vijf km even een slok water genomen en ineens wist ik het, mijn wind en water dichte ademende Jack wat ik van mijn kinderen gekregen heb had ik niet bij mij. Aan de kant, in de regen, spullen eraf, zoeken, nee niet erbij. Shit shit shit.
Dat komt ervan als dingen anders gaan.
Er zat niets anders op, terug. Een positief punt, wind mee.
Ruim een uur later stond ik weer op hetzelfde punt, met Jack en 10 extra kilometers.

Een ander slordig punt is dat ik niets meer te eten had.
Ik wilde ook geen misbruik van de gastvrijheid en de ontbijt tafel maken.
Dus op een lege maag kwam ik toch nog 45 km later in Skaftafel aan.
Daar was een tankstation met alles erbij dus ik viel binnen en plunderde de broofafdeling. En koffie, dat is zo extra lekker dan.

Skaftafel is een heel bijzondere omgeving, zelfs voor IJslandse begrippen.
Je zit hier op de uit elkaar wijkende tektonische platen van moeder aarde.
Elk jaar wordt IJsland 2 cm groter en moet je 2 cm verder vliegen naar Amerika. Dat veroorzaakt nogal wat gerommel gekraak en gepiep hier in de grond.
Maar ik zit nu ook bovenop een hotspot! (Ik zie wat wenkbrauwen omhoog schieten. )
Een hotspot is een plek waar van héél diep van beneden een pluim heet spul naar boven stroomt. (convectie)
Onder het Yellowstone park bijvoorbeeld zit er ook een.
Hier ook, recht onder mij. Als ik even door schrijf dan voel ik hem zelfs.
Die twee zaken hebben niets met elkaar te maken maar komen wel allebei hier voor.
Dan ligt er bovenop die hotspot nog een berg ijs van soms 1 km dik.
Tja, dan vraag je er ook om.
Regelmatig smelten stukken gletsjer ineens weg en spoelt het hele spul de zee in. Ik heb er vandaag imposante opnamen van gezien.
Soms explodeert een krater onder het ijs, dat hebben we pas nog meegemaakt, dan is het helemaal mis en vliegt er in heel Europa niets meer.
Er zijn hier tal van verschijnselen te bewonderen die hier mee te maken hebben waar ik de komende dagen heen ga en over zal schrijven.

kve√įja



Ice Climbing instructies
9 augustus 2012, 00:52
Filed under: 2012 IJsland

20120808-224805.jpg

20120808-224857.jpg

20120808-224738.jpg



2012 IJsland foto slideshow
8 augustus 2012, 20:19
Filed under: 2012 IJsland

Tip: Als je met op een foto op de rechtermuisknop klikt kan je in de opties de afbeelding in een nieuw tabblad openen, deze is dan op origineel formaat.

Deze slideshow vereist JavaScript.



Beproeving
8 augustus 2012, 19:24
Filed under: 2012 IJsland

Vandaag een totaal andere dag.
Gisteravond kreeg ik gezelschap van een Nederlands jong stel, ook op de fiets en naast mij was nog net een plek. Evi en Richard.
Vanmorgen gezamenlijk genoten van het uitzicht en zoeken naar zeehondjes.
Dan opbreken, wegwezen.
Maar eerst nog een Cache vlak bij opzoeken.
“Die another day”, naar de film die ze hier opgenomen hebben, zo heette die Cache. Ik vond hem en zie op de foto’s eens hoe toepasselijk deze was.
Op de brug weer zeehonden gefilmd van redelijk dichtbij.
Dan Fietsen. De weg vervolgen naar
Skaftafell De eerste 20 km gingen goed, maar toen, storm en zon tegelijk.
Die werd zo heftig dat ik de weg afgeblazen werd, onder volle zon moest ik het afleggen tegen de wind.
Ging in de lichtste versnelling nog maar 6 per uur en begon erg te slingeren.
Dat werd gevaarlijk met het zo nu en dan achteropkomend snel verkeer.
Ik ben gaan lopen, het is niet anders.
Een paar keer bij een rotsblok uit de wind gaan zitten, maar het werd niet minder.
Na 10 km kwam ik bij een tankstation, helaas volledig automatisch, gebouwtje was dicht en stond er bouwvallig en verlaten bij.
Dan maar aanbellen bij een huis erachter. Na twee keer werd open gedaan door een jongeman van in de 20. Uitgelegd wat de situatie was en ik mocht binnen komen er werd gebeld en ja hoor, ik zou als anderen van werk terug kwamen met een grote 4wheel drive naar de camping gebracht worden. Gastvrij en zo hulpvaardig, dat zijn ze hier zeker.
Maar het zou nog een paar uur duren.
De jongen gaf mij Icelandic boeken en we praatten over van alles.
Op een gegeven moment ging hij in de huiskamer zitten, ik hoorde een gitaar, en hij pingelde “Nothing Else Matters” van Metallica.
Ik er naar toe, binnen 10 minuten zaten we dat nummer samen te spelen, de jongen vond het super ik ook natuurlijk.
Het geeft gelijk een extra sfeer.
Zijn naam is: Fannar √ě√≥r Benediktsson
Die voornaam. Zo vertelde hij heeft met sneeuw te maken.
Een voornaam heeft meestal een betekenis in IJsland, net als bij de indianen.
√ě√≥r is Thor uit de Germaanse goden wereld en de achternaam is altijd de voornaam van de vader aangevuld met Son. Zo gaat dat hier en bij meisjes dotter.
s-‘Avonds kwamen de andere gidsen, met allerlei verhalen.
Ze hadden deze dag 170 mensen op
de gletsjer gehad, een record
Een had een groep met 9 Nederlanders gehad. Misschien ga ik dat morgen ook doen, klauteren over de gletsjer, mét gids.
Later op de avond gingen ze wat training aan het plafond doen, Wat een acrobaten. Zie de foto’s.
Het werd een aparte avond met allerlei mensen, waaronder een jonge Belgische walvis onderzoeker, met hele mooie verhalen over zijn werk
Geslapen in het oude tank station wat als herberg gebruikt wordt.

20120808-172128.jpg

20120808-172239.jpg

20120808-172307.jpg

20120808-172322.jpg

20120808-172350.jpg

20120808-180945.jpg

20120808-181057.jpg



Jökulsálón
7 augustus 2012, 23:37
Filed under: 2012 IJsland

Het is laat, ik lig in mijn tent na te genieten.
Het is nog licht en op de foto’s heb je kunnen zien wat mijn uitzicht is.
Heb een bootocht gemaakt in een grote rubberboot op het gletsjer meer.
Het ging knetterhard laverend tussen ijsbergen door. Ik wist niet wat me overkwam.
Tot op een paar kilometer hebben we de gletsjerwand benaderd, die enorm groot is.
Met oorverdovend lawaai braken er huizenhoge stukken vanaf.
Spectaculair.

Nu zet ik de wekker om 02:00 AM vannacht.
Ik heb gehoord dat het dan donker genoeg is om iets van het Noorderlicht te zien.

Tja. Het is wat, ook dat nog.

Oh ja, heb ook nog zeehondjes zien zwemmen.

Van hoogtepunt naar hoogtepunt.
Harry de Hoogtepuntenhopper ūüôā
Truste!



Brokken
7 augustus 2012, 17:34
Filed under: 2012 IJsland

20120807-151537.jpg20120807-151557.jpg20120807-151634.jpg20120807-151654.jpg

20120807-164133.jpg

20120807-164152.jpg

20120807-164222.jpg

20120807-204622.jpg

20120807-204915.jpg

20120807-204934.jpg

20120807-211650.jpg

20120807-211720.jpg



Fláajökull
6 augustus 2012, 23:58
Filed under: 2012 IJsland

Maandag 6 augustus
De titel betekent niet: “Flauwekul” in het IJslands maar is de naam van de gletsjertong die ik vandaag bezoek.
Kwamen er gisteren avond nog twee Nederlandse fietsers langs mijn tent, even bij gekletst, spontaan gesprek.
Vanmorgen nog even, zij gingen weer verder, de andere kant op, ik hoorde dat zij uit Borne (Twente) kwam en kennisen in Vriezenveen heeft, waar ik 24 jaar gewoond heb, ja hoor, zij kende mensen die ik ook ken, die bij mijn kinderen in de klas gezeten hebben.
Maarten en Danielle.
It’s a small world.
Vandaag in dubio gezeten om wel of niet verder te gaan. De weerberichten voor vandaag en morgen zijn oké , maar daarna wordt het bagger.
Misschien ga ik nog een rondvlucht boven dit gebied maken, maar dan moet het wel helder zijn.

Ik ga maar verder.
Snel ingepakt en karren met die koga.
Omdat het helder is ontvouwde zich de mooiste vergezichten die men zich maar voor kan stellen.
Grote gletsjer tongen die over de bergen naar beneden kronkelen, prachtige kleuren wit blauw grijs
Rond een uur of twee fietste ik langs een aardig boerderijtje waar je kon kamperen en even verderop een keienweg naar een gletsjer voet.
Ik wilde het proberen, tentje snel opgezet, bagage van de fiets en dat weggetje op, 10 km keien rijden.
Wat ben ik gehusseld, maar het was het driedubbel waard. Ik was er ook helemaal alleen, een oogverblindende omgeving voor mij alleen.
Foto’s en films geschoten, kijk eind augustus nog eens.
Op het eind kon ik net niet bij de gletsjer zelf komen, er kwam zeer snel stromend water vanaf waar ik niet overheen en langs kon.
maar dat pak ijs was de moeite waard.

Terug over de keien hobbels, je wordt er handiger in, het stuur niet te vast klemmen, laat het zijn weg vinden en fiets stevig door, dan voel je niet elke kei. Dat mijn fiets het aan kan, super.

Verder heb ik nogal liggen maffen half in en uit mijn tentje. Kruit verschoten.
Mijn riem kan al een gaatje strakker, dat gaat snel zo. ( zonder zakjes Cambridge)
Morgen kom ik bij het gletsjer meer,
Misschien zijn ze wel met een nieuwe James Bond shoot bezig.

20120806-215746.jpg

20120806-215823.jpg



Die Another Day
5 augustus 2012, 23:25
Filed under: 2012 IJsland

Zondag 5 augustus.
De titel kom ik vanzelf wel op.
Afgelopen nacht, tegen half een werd er plots een klein kampement in mijn voortuin opgezet, een groepje jonge meisjes met leiding die zes tentjes gingen opzetten.
Allemaal een hoofdlamp op, niet weten hoe je een tentje opzet, heerlijk, wat een gegiechel. Wel leuk, voor hen.
Over afstand houden kom ik nog terug een dezer dagen. Is inmiddels een veel besproken onderwerp geworden met andere fietsers.
Ik val in herhaling, maar wat ben ik in mijn nopjes met mijn dopjes, oordopjes.
Voor mijn tent een horde giechelende bakvisjes, vlak naast mijn tent een ronkende duitser met apneu, dat is ook kamperen, no problem, ik plaats de dopjes (speciaal op maat gemaakt) ooglapje voor, slaapzak dicht tot aan mijn kruin en ik zweef als een mummie uit de tijd
Heerlijk.
Vanmorgen kwam ik pas half tien mijn tentje uit, dat is een record voor mij.
De meisjes waren reeds gestart met giechelen.
Ze zwaaien naar mij als ik in de tent lig.
Natuurlijk zwaai ik terug.
Het weer is grijs, vochtig, koud, je zag geen gletsjer of berg.
Jammer, vandaag geen gletsjertocht of zo. Het wordt wel weer beter.
Naar het museum gegaan, ze hebben hier een gletsjer expositie en museum.
Daar ben ik wel even zoet mee, IJslanders hebben veel musea, die allemaal heel goed voorzien zijn van materiaal en tekst en uitleg in het Engels.
Veel oude verhalen, ooit was een jongen verdwaald en in een gletsjer spleet gevallen en kwam zodanig klem te zitten dat hij niet kon bewegen, het werd nacht en de reddings operatie moest stoppen, de volgende dag hebben ze hem toch gevonden, ze hoorde ergens een geluid, hij was continue keihard “Praise the Lord”, aan het zingen, zo heeft hij zich bewust warm en in leven gehouden, hij was 19 jaar oud. In het museum hebben ze zo een gletsjer spleet nagbouwd en continue hoor je in de diepte die stem dat lied zingen, het klinkt heel naargeestig ook al is het goed afgelopen.
Naar de bovenverdieping lopende hoor ik ineens een overbekende tune: 007 !
Op het Jökulsárlón meer, zijn twee keer scenes voor een James Bond film opgenomen, in een klein hoekje stond een scherm en werden delen van die films en de make off gedraaid.
Het zijn:
A view to à kill
Die another day
Er stond niets bij vermeld, geen letter!
Maar prachtige scenes hoor, ik kende ze niet, morgen ga ik naar dat gebied.
Op de terug weg nog langs een ander museum met stenen geweest, ook heel leuk maar er lag zoveel dat je niet meer weet waar je kijken moet, alles is mooi.
Terug naar de tent nog een GeoCache opgezocht, de meiden groep was actief, nu waren ze een grote staftent, aan het opzetten, het was een enorm doek met heel veel lijnen eraan, ik vroeg of ze gingen parachute springen, dat leek ze wel tof!
Met veel gehannes stond het ding eindelijk.
Ze zaten er allemaal in en het was een groot feest.
Ik heb eens om mij heen gekeken, er was een plek 100 meter verderop.
Vlak bij het water, ik heb alle haringen losgetrokken, de tent blijft dan toch als een geheel overeind, heb het stevige onderzeil (gamma dekzeil) beetgepakt en heb de hele tent, met alles erin dwars over het veld naar die rustige plek gesleept.
Omdat ik gebukt sleepte zagen sommige gasten alleen het tentje over het veld bewegen, wat een verbaasde gezichten.
De hele operatie heeft geen vijf minuten geduurd, toen stond alles weer strak en netjes, fiets er naast.
Wat zullen die meisjes verbaasd geweest zijn toen ze uit hun staf tent kwamen, dat heb ik helaas niet gezien.
Ook weer met nieuw Nederlandse fietsers kontakt gehad. Ik heb er nu meer dan 8 ontmoet.
Het is waterkoud, jammer.
Kwart over acht, ik ga op tijd maffen.

20120805-212456.jpg

20120805-212515.jpg

20120805-212531.jpg



Onschuld en IJs
5 augustus 2012, 02:10
Filed under: 2012 IJsland

Zaterdag 4 augustus.
Vanmorgen vroeg stonden wat schapen, die heb je hier overal, vlak bij mijn tent te grazen, ik hoorde ze het gras lostrekken.
Dat eten ze op en uiteindelijk wordt dat gras wollen truien, hoe is het toch allemaal mogelijk.
Schapen, er zijn er tientallen duizenden hier, op de gekste plekken zie je geelwitte bolletjes op pootjes.
Maar ik begrijp nu inmiddels heel goed hoe de uitdrukking onschuldig schaap ontstaan is.
Als ik ze voorbij fiets en ze staan op veilige vlucht afstand, kijken ze je allemaal tegelijk simultaan recht aan, met die grote vragende oogjes: “Wat, Wie, ik? Nee, hoor, echt niet, Nee echt niet, Ik heb het niet gedaan!”
Zo overtuigend, ontroerend, elk schaap moet wel onschuldig zijn.
Ze negeren auto’s volkomen, maar fietsers zijn anders, soms zie ik er een langs de kant grazen ik zie het schaap, het schaap ziet mij niet, ik nader geruisloos 3 meter, 2 meter…… en dan ineens, het beest komt met vier poten tegelijk van de grond los, maakt een anderhalve schroef en probeert de 100 meter binnen 9 seconden af te leggen, gepaard gaand met een luid misprijzend b√®h of zoiets.
Dan denk ik toch: “Wat zou d√†t schaap nou op zijn geweten hebben? Ik heb echt niets gedaan, nee ik niet, echt niet”
Genoeg geblaat.
Vandaag 30 km klein stukje, de zon schijnt het is warm en helder.
Dus lekker de tijd, bandje verwisseld,
Voorband werd om de dag zacht.
Het lukt mij inmiddels zonder bandenlichters. Eraf en erop. Goed hè?
Nieuwe binnenband gepakt want zo een klein gaatje, dat vind je niet.
Lekker op weg,
Tot ik weer in de buurt van een nauwe pas doorgang kwam, 15 km ten noorden van Höfn, er stak vrij snel een wind op, niet normaal. Nu heb ik alle tijd om over dingen zoals wind na te denken. Dus ik heb een verklaring bedacht voor die krachtige winden in passen, ravijnen en kloven.
Een hoeveelheid wind komt tegen een berg en kan splitsen in twee ravijnen, de een is langer dan de ander maar komen aan het einde weer samen. (vergelijkbaar met het verschil in bolling bij een vliegtuigvleugel) om aan het einde, waar de ravijnen weer samen komen gelijk aan te komen moet de wind door het langere ravijn sneller stromen. Dus als je pech hebt, heb je extra harde tegenwind. Als ik het fout heb dan hoor ik dat graag.
Uiteindelijk ging ik in de lichtste versnelling nog maar 7 km per uur.
Halverwege was er een tunnel.
Net als vorige jaren deed ik mijn hoofdlamp achterstevoren op mijn hoofd in de knipperstand. Ik ben zeer zichtbaar dan.
De tunnel ging halverwege weer schuin naar beneden, heerlijk zoefde ik de tunnel weer uit.
Ik werd getracteerd op een eerste mooie overzicht over de gletsjers.
Kwam aan in Höfn en sta op een mooie camping. Leuke avond gehad met een Amsterdams fietsend stel.
Nu is het 12:00 PM geweest en het wordt toch steeds donkerder merk ik.
Tijd om de ogen te sluiten.

20120805-000937.jpg

20120805-061451.jpg



Verstild
4 augustus 2012, 13:01
Filed under: 2012 IJsland

Vrijdag 3 augustus
Ik droom weinig, althans ik herinner mij ze blijkbaar zelden, vannacht was een uitzondering want hij werd gevuld met een aaneenschakeling van bizarre korte stress sc√®nes, o.a. een geflipte tandarts die mijn tanden verbrijzelde een grommend beest aan de tent, water stromend in diezelfde tent en zo meer realistisch lijkende nare scenario’s.
Ook goede morgen heel fijn dat ik weer wakker ben.
Het is grijs de wolken hangen laag vandaag.
Tent opruimen en op weg.
Van Dj√ļpivogur richting H√∂fn, wat ik waarschijnlijk niet ga halen, want dat is 110 km en ik ben laat op weg en het hoeft ook niet echt, er is nog een camping 25 km eerder, in Stafafell.
Fietsend langs het Hamarsfj√∂r√įur.
Er hangt een grijze mystieke mistige stilte, alles lijkt stil te staan, geen wind geen regen.
Het is heel rustig en de enige geluiden die ik hoor zijn die van mijn fiets, de banden glippen over het asfalt, de ketting grijpt zich zacht rondom de tandwielen, het lijkt een bel die met mij mee glijdt.
De term verstild komt in mij op, die past hier helemaal, een verstilde wereld.
Prachtig.
Goed, het Fj√∂r√įur is dus een fjord, florden hebben dingen gemeen, een daarvan is dat ze erg groot zijn,
Kleine fjorden bestaan niet, kleine fordjes wel.
Fjorden ontstaan als kubieke kilometers ijs, miljarden kilo’s over het land naar zee afglijden, kijk dan schuurt er pas wat.
Een klein beetje ijs smelt zonder enig nalatenschap weg.
Aankomend bij het fjord zie je meestal over het water de andere kant wel liggen, paar kilometer, maar om er te komen is een klus van vele tientallen kilometers.
Sommige gletsjers hebben tot in zee gelegen en daar hun onderweg opgepikte rotsblokken blokjes en zand keurig als en soort natuurlijke dam gedeponeerd, zie de kaart van IJsland en zie daar de rechte dammen aan het eind van een aantal fjorden.
Hiermee zijn een soort afgeschermde meren gecre√ęerd waarin enorme aantallen vogels, eenden en zwaanachtigen een goed leven hebben.
De fjorden wisselen af met rotsige zeekusten waar zich ook prachtige zwarte zand stranden bevinden, zwart strand, bij Scheveningen heb je het Zwarte Pad, hier heb je het zwarte strand.
Ik heb er rondgelopen en heel oud wrakhout zien liggen waarbij ik dan ongelovelijk nieuwsgierig word wat de oorsprong daarvan is, mijn fantasie produceert er gelijk de wildste verhalen bij.
Het werd aan het eind van de middag weer helder en zonnig, prachtige silhouetten van gebergte in het zuiden waar ik nog overheen moet.
De camping gevonden, er was niemand een huisje wat als receptie dient was niet afgesloten, ik naar binnen. Zelden heb ik zo een puinzooi gezien.
Gereedschap overal, kleren, drie kamertjes met bedden met een troep,
Hoe kan je zo samen leven?
Een eettafel met de resten van het ontbijt van twee weken er op. Tot nu toe was alles wat ik tegen kwam proper en netjes maar dit sloeg alles.
Jammer genoeg geen foto’s gemaakt.
Ik naar buiten, kwam er in de verte een klein rood autootje letterlijk aangestoven. Stopte vlak voor mij en een jonge vrouw stapte met een vriendelijke glimlach op mij af en vroeg waar zij mij mee van dienst kon zijn.
Een kleine piercing met een rood balletje zat in haar neus, dus het balletje aan de binnenkant, ik moest erg mijn best doen daar niet naar te kijken, dus concentreerde ik mij op haar andere vrouwelijke schoonheden.
Er werd mij verteld dat ik verderop op het veld kon kamperen, er was een hok met sanitair.
Ik vroeg of ze aan het verbouwen waren, nee niet echt en ja binnen was het een beetje rommelig.
Uiteindijk denk ik dat het zo is, dat er voortvarend begonnen is aan een camping, maar het is zo afgelegen, niet zichtbaar genoeg vanaf de weg, veel te weinig klandizie en geen geld meer om het af te maken. Dat is het verhaal van deze camping.
Het is nu 11 uur in de ochtend, ik breek af en op. Het verhaal is lang zat, ben benieuwd wie deze regel nog leest.

20120804-110140.jpg

20120804-110101.jpg

20120804-110013.jpg



Tokkeltijd
2 augustus 2012, 23:28
Filed under: 2012 IJsland

Donderdag 2 augustus
Kalm dagje vandaag.
Uitgeslapen, ontbijt op bed, ik kan vanuit mijn slaapzak overal bij, water opzetten koffie, eitje bakken, broodje smeren alles binnen een arm actieradius handbereik. Ik ben echt lui hoor.
Luifeltje open en voilà uitzicht op de Atlantische oceaan.
Op mijn buik, kin op handen op het kussen, zie je het voor je? Oke want zo was het ook.
Vandaag maar weer eens relaxen, wasje draaien alles luchten, shoppen, kortom even de vrouwelijke kant aan het werk zetten.
In elk dorpje heeft het tankstation een multifunctionele aard, meestal is het gelijk busstation, toeristisch informatie centrum, restaurant, warenhuis, opwarm centrum, hang en roddel plek en oh ja je kan er ook tanken.
Ik liep er langs en zag in het bargedeelte een jonge knul gitaarspelen. Tja, dan ben ik verkocht, ik naar binnen en met een kop koffie zocht ik een plekje binnen gehoorsafstand, mijn intimie weten dat dit redelijk dichtbij moet zijn.
De jongen, een jaar of zestien keek even op en vervolgde zijn bluesachtige jamsessie. Ik genoot ervan, gitaar brengt mij nu eenmaal snel in vervoering en wat ben ik daar blij mee.
Hij deed mij een beetje aan mijzelf op die leeftijd denken, dezelfde slungelachtige nonchalante houding maar toch niet echt nonchalant.
Stiekum een foto gemaakt, maar zijn kleine zusje zag het en ging het hem in zijn oor fluisteren, met groot elan ging hij verder. Wat een binnenpret had ik.
Na een tijdje werd hij door dorpsgenoten opgehaald en werd de gitaar in een hoek gezet. De rest kan je wel raden, vroeg netjes aan de bar of het klankhout voor algemeen gebruik was, nou ik kon mijn gang gaan.
Heel fijn want ik mis mijn dagelijkse tokkeltijd nogal.
Ik in een rustig hoekje zitten, klere wat een vals kreng, de hoge E kletterde en produceerde bijgeluiden.
Stemmen en proberen maar.
En plots kwamen die dorpsjongens er weer aan en gingen snookeren. “So”, zei de knul, “Now we are gonna listen to you. Like you did”. Gepaard gaande met een Big smile.
Het werd leuk. Ze herkende sommige nummers. (gelukkig)
Toen ik stopte werd ik uitgenodigd om mee te snookeren en nu spijt het mij weer dat ik dat beleefd afgeslagen heb.
Kans gemist.
De rest van de dag gevuld met hier en daar wat wandelen.
Morgen langs de Oceaan naar het zuiden. Diverse mogelijkheden
qua campings dus kijken hoe ver ik kom.
In de buurt van die grote ijsmassa.
W’ll see.

20120802-230925.jpg

20120803-073222.jpg



Met de pas afsnijden
2 augustus 2012, 10:53
Filed under: 2012 IJsland

Slechte nacht, drie biertjes en een
hoop koffie drinken maakt het best lastig als de toilet 100 meter verderop is het 6 graden is en je de buren niet drie keer wakker zou willen ritsen.
Terwijl ik in het restaurantje zat zijn er twee tentjes dicht naast mij opgezet, erg dicht, de scheerlijnen kruisten elkaar het was niet echt nodig.
Toen ik in mijn tentje nog even van de langdurige zonsondergang wou genieten werd er plomp verloren een auto voor mijn neus geparkeerd. Nou ja, zo lomp.
Ach, ik ga morgen toch weg.
Het was in die morgen weer een strak blauw firmanent. En jawel de eerste 40 km had ik flink wind in de rug, zoevend over de weg, in nog geen twee uur.
Toen hield de A1 ineens op met asfalt, de weg vervolgde als een met kiezelstenen verharde zandweg slingerend de bergen in. Maar heet nog steeds A1.
Geen keus hebbende fietste ik door en op het passeren van vrachtauto’s na was het allemaal niet zo erg.
Na 20 km kreeg ik wel een keuze, rechts af was er een andere weg, de 939, de √Ėxi pas, 65 km korter dan de A1, komt uit bij de Berufj√∂rder een heel stuk zuidelijker dan mijn eerdere bestemming Brei√įdalsvik.
Het mooiste stuk komt daarna nog, dus het leek mij wel wat, alleen stond ook op het bord: helling 17 %. Hmmm.
Op een smalle zandweg, een uitdaging.
Ik besloot het te doen, een paar honderd meter verderop lag ook nog een cache. ( voor insiders: GC1Y0YQ)
Die heb ik gevonden, vlak bij een mooie waterval, bij het zoeken ging het wel bijna mis, moest een stukje in
een ravijn afdalen en ineens verstapte ik mij en kletterde bijna naar beneden, voor een cache..!
Ik vroeg mij af hoe lang ik zou kreperen voor ze je vinden.
Voorzichtiger gedrag gewenst.
Er bestaat een goede reddings organisatie op IJsland. Je ziet in toeristen centra grote posters met de slogan: “We want you get out of here……. alive”. Daar staat ook bij vermeld dat ze je gratis redden, er worden geen kosten berekend, nou dat is goedkoop zeg.
Moet je in Nederland wezen.
Maar hier willen ze alle eventuele aarzelingen (uit financi√ęle overweging) voorkomen om hulp in te roepen.
Afijn, na een paar mooie foto’s van de waterval genomen te hebben klauterde ik weer uit het ravijn en op de fiets.
Het werd steiler, je ziet telkens meerdere toppen voor je waar de weg overheen kruipt maar je ziet niet hoe diep het daartussenin is, misschien is dat maar goed ook anders vergaat de lust om verder te trappen.
In de verte een paar bulten verder zag ik twee anders fietsers omhoog kruipen, goh leuk.
Een half uurtje later stonden ze aan de kant op te laden na een steil stuk.
Je hebt dan gelijk iets verbroederends met elkaar in zo een situatie.
Zij, Lisa een frisse Canadese en hij Peter een degelijke Duitser, trots op elkaar zijnde praatten we elkaar moed in, want we waren er nog lang niet, bewonderden elkaars fietsen, waarbij de Duitser zeer verbaasd was over mijn extra voorwiel standaard, zo gemakkelijk, ik zet hem overal neer. Die van hem viel steeds om.
De weg en mijzelf vervolgend reed ik de wolken in. Fietsers in de mist.
Dat duurde een hele tijd tot de afdaling uit de pas volgde, 532 meter naar beneden, naar zeeniveau. Ruim een
halve kilometer dalen dus, ik benadruk het maar even.
Het was bloedstollend, heb de remmen continue vol aangetrokken gehad. Koud, kramp in de vingers en bang dat de remkabels het niet zouden houden.
Halverwege weer een stop bij een waterval die zo uit de wand leek te spuiten.
Krakend en over grind knarsend kwam ik beneden aan, als dat maar goed gaat met Lisa und der Peter. Heb ze niet meer gezien.
Maar wat was het gaaf
Het weer bleef grijs en miezerde.
Na nog eens 20 km kwam ik op een camping bij Dj√ļpivogur, een aantrekkelijk klein vissersplaatsje aan de oostkust van IJsland.
85 km afgelegd, wat een tocht !!

20120803-072748.jpg

20120803-073957.jpg

20120803-074007.jpg



Aanpassen
31 juli 2012, 23:56
Filed under: 2012 IJsland

Dinsdag 31 juli
Zit ik toch weer in de kantine bij dezelfde camping.
Gisteravond mijn accu lader aan de bar afgegeven. Dat ding werkt uitstekend, laadt zich op en kan dan de iphone drie keer opladen. Heel handig hier. Gekregen van mijn vooruitziende kinderen vlak voor de reis.
Alleen ging deze receptie om 11:00 vanmorgen pas open, om de lader vol spanning op te halen.
Tja, om eerlijk te zijn, vanmorgen kwam de lust en energie om in beweging te komen erg langzaam op gang. Vandaag maar een rustdag houden.
Er komen groepjes mensen binnen die de bus gaan nemen, er zitten een paar Nederlanders en Belgen bij. Altijd zo leuk dan even te kletsen. Ik spreek ze gewoon aan. Enthousiaste mensen.
Even de stad ingefietst, maar er viel niet veel te zien.
Terug mijn fiets een beetje onderhoud gegeven. Banden op spanning ketting smeren, je komt de tijd wel door.
Mijn in de wandelgangen bejubelde MSR Dragon fly kook aparaat heeft tot nu toe slecht gefunctioneerd, heb het al een paar keer uit elkaar gehaald, hielp niet, het ding produceert meer decibellen dan calorieen, koken duurt een eeuwigheid. Nu heb ik voor het eerst in vier jaar benzine gebruikt, volgens de gebruiksaanwijzing kan dat ook, leek mij wel praktisch, benzine pompen heb je overal. maar daar zit juist de kneep, vandaag white spririt ofwel wasbenzine gehaald en warempel veel minder kabaal en in een handomdraai een pannetje water aan de kook. Dus aankomende wereldreizigers, white spirit moet je gebruiken.
Na mijn overheerlijke pot marcaroni zat ik aan een viking biertje toen mijn zojuist gearriveerde buurman zich meldde.
Een Duitser ouder dan ik, met het uiterlijk van een hippie op leeftijd,
Wilde duidelijk praten en bood mij nog een bier aan, ik was wel nieuwsgierig dus nam het aanbod aan. Hij zakte kreunend en piepend voor mijn tent in een ongelukkig soort kleermakerszit.
Ik kreeg de indruk dat de man zeer zwak was en ieder moment de pijp aan Maarten zou kunnen geven.
Ik hield mijn hart vast.
Hele verhalen kwamen los, hij kwam al jaren op IJsland liefst met de fiets, maar dat ging nu niet meer, wat ik wel in kon zien. Hij ging nu met de camper en op de boot.
Een paar jaar geleden was hij hier ook met een aantal Dutchmen in contact geweest, ene Armand zei hij: ik vulde aan: een zanger? Helemaal verrukt dat ik het wist bevestigde hij dat.
Armand, van “Ben ik te min” mijn generatie weet onmiddelijk wie dit is, lang paars haar de laatste keer dat ik hem bij Paul en Witteman zag.
Hij, Armand, was toen hier om te demonstreren tegen de bank corruptie en om solidair te zijn met de zwaar getroffen gewone IJslandse burgers. Mooi hoor, dat bestaat nog.
De man ging een boek halen over IJsland met platen ook over die demonstraties, aangrijpend.
De man werd steeds vuriger in zijn betoog door mijn aandacht.
Best grappig een Duitser die Engels praat, hij deed het aardig al moest hij het er soms met een Scheiße tussendoor uitpersen.
Hij liet mij zijn arm voelen die op twee plaatsen gebroken was geweest door Duitse politie tijdens een andere demonstratie, het voelde slecht gezet aan.
De man had wel iets heel aandoenlijks en melancholisch. Een uitgebluste strijder tegen alle onrecht in de wereld.
Hij wees op foto’s van hoge bankgebouwen her en der in het land, heeft IJsland helemaal niet nodig volgens hem.
Zelf heb ik ongeveer gelijke gedachten ook gehad, fietsend door het land, een beetje overgeproportioneerde welvarendheid.
Het werd koud en tijd om dit af te breken, daar word ik handiger in.
Want ik had geen zin om dit de hele avond aan te horen, het was erg een kant op namelijk.
Morgenvroeg echt weer op weg, het kriebelt alweer, goed teken van herstel.
Tot weer!

20120802-231301.jpg



Wifi! Films
30 juli 2012, 22:57
Filed under: 2012 IJsland

Films
De walvisfilmpjes zijn te ruw om te uploaden. Twee als voorbeeld.



Wifi!! Foto’s
30 juli 2012, 22:36
Filed under: 2012 IJsland

Tekst
Tekst

20120730-203029.jpg

20120730-203041.jpg

20120730-203102.jpg

20120730-203118.jpg

20120730-203128.jpg

20120730-203211.jpg

20120730-203227.jpg

20120730-203254.jpg

20120730-203333.jpg

20120730-203353.jpg

20120730-203417.jpg

20120730-203450.jpg

20120730-203515.jpg

20120730-203551.jpg

Mama, waar zijn mijn schoenen?



Hijg… Egilssta√įir
30 juli 2012, 22:08
Filed under: 2012 IJsland

Maandag 30 juli
Ik zal niet meer mededelen dat het
s’ nachts onder de 10 graden is.
Dus zat ik vanmorgen om zeven uur al in het zadel, erop bedoel ik, ehh opgezadeld pff nou ja gewoon op de fiets.
Na een kwartier een nog kouder makende lange afdaling en warempel een camping, niet op de kaart, maar wel echt, nog een leuke ook.
daarom werd er gisteravond ook getoeterd denk ik, zo van : Rij nog een stukje door.
Apart pension restaurant erbij, kopje koffie om op te warmen en alle rendierkoppen aan de wand bekeken, stel je eens voor dat ze dat met mensen ook deden. Opa en oma naast elkaar in de huiskamer en oudome schele Nelis met pijp en kapiteinspet boven de eettafel. Nee, zie je gelijk hoe gek het is.
Gauw verder, veertig km met tegenwind, harde wind, kwam zo nu en dan niet boven de 10 km per uur uit.
Dan een hoek van bijna 90 graden, kijk maar op de kaart, om een gebergte heen en dan zou ik hem weer in de rug krijgen, daar heb ik mij ruim drie uur op zitten verheugen. Om de laatste 25 van die dag als een speer voor de wind op Egilssta√įir aan te snellen, maar ach de wind waait zo de ravijnen staan, het was niet wat ik gehoopt had. Maar in die bocht zag ik wel de atlantische oceaan op 40 km noordelijk liggen, weer zo een helder plaatje.
Zag watervallen die zich wel over vijf trappen naar beneden stortten.
Tussendoor nog twee GeoCaches gevonden. Ze liggen overal.
De laatste 10 km was ik er totaal doorheen. Maar ik ben er. Grote stad met alles erop en eraan. Heb eerst een heerlijk voedzaam maal verorbert.
Zit nu in het restaurant waar de camping bij hoort, ze doen hier vaak alles in een.
Wifi, dus ik probeer straks ook nog wat foto’s erop te loaden.
Morgen is het doel Brei√įdsvik.
Dan ben ik weer aan de kust en ga de kustlijn volgen.

Rusten heimur

Dit zagen we onderweg:
“Mamaaaaa!!, waar heb je mijn schoenen gelaten?”

20120803-080156.jpg



Halverwege Egilssta√įir
30 juli 2012, 00:02
Filed under: 2012 IJsland

Zondag 29 juli
Vroeg uit de veren vandaag, dit kan zowel figuurlijk als letterlijk worden uitgelegd want het was 7:30 A.M. en mijn slaapzak is gevuld met geplukte ganzenveren.
Snel ingepakt want ik wil een eind peddelen vandaag.
Weer glashelder en geen wolkje aan de lucht, wat een mazzelaar ben ik toch.
Hoed op (trofee van de club van Rome)
Zonnecreme en karren met de kuiten.
Over kuiten geschreven, fysiek gaat het allemaal prima. Overige ook overigens.
Mijn fiets moet gesmeerd worden, moet morgen maar.
Verder over een hoogvlakte richting oost. Er is veel minder verkeer dan eerder, ongeveer 1 per vijf minuut.
Geeft rust en kan zo nu en dan eens lekker slingeren als ik achterom kijk, vanwege de 150 graden zicht.
Zie in de verte op 60 km de gletsjer
Vatnajökull liggen. Witte kap Enorme ijs massa die meer ijs bevat dan alle gletsjers in Europa bij elkaar en eronder ligt een vulkaan te slapen, waar niet hierzo. Als die uitbarst vliegt er voorlopig over de hele wereld niemand meer.
Twee fietsers tegengekomen, de eerste deze week. Praatje gemaakt en ervaringen uitgewisseld, want we rijden in tegengestelde richting.
Lang doorgefietst en de wind was helaas tegen, je kan niet alles mee hebben, maar het drukt de gemiddelde snelheid en ’t gemoed aanzienlijk dus doe je een paar uur langer over 60 km.
Ben eind van de middag maar een plek gaan zoeken, er is hier niets, nog 60 km niets dus het wordt wild kamperen
Nu is dit stuk vrij vlak, er is weer een meer. De grond bestaat uit begroeide rotsblokken, het ziet er zacht en aantrekkelijk uit, peluwtjes van gras en mos, fijn om om op te zitten en liggen maar na korte tijd voel je de gaten vallen. Luchtbed maar zo stijf als een plank opgeblazen.
Voorbijgaande auto’s toeteren zo nu en dan. Ik vrees dat ik hier helemaal niet mag wild kamperen, heb ergens zien staan dat je in de nationale parken alleen op camping plaatsen mag kamperen, ik denk, weet wel zeker dat dit een nationaal park is. Hmm gokken maar, want ik breek echt niet op om de resterende 60 km door de nacht te fietsen.
Zag onderweg bordjes met waarschuwing voor elanden, die zijn hier blijkbaar ook.
Zou ik graag zien, morgen, op de fiets.
Morgen dus naar Egilsstadir, vandaar naar de kust naar Breiddalsvik en dan de hele kustlijn volgen, kom ik langs die gletsjer. Maar dat duurt nog een paar dagen.
14 graden, tijd voor de ganzenveren.



Myvatn naar Grimssta√įir
29 juli 2012, 19:33
Filed under: 2012 IJsland

Zaterdag 28 juli
Op weg naar de Oostkust
Kraakheldere blauwe lucht
Steil begin om op een hoogvlakte te komen.
Direct over de top was het een en al vulkanische en geothermische verschijnselen. Hverir heet het.
Ben direct maar even wandelend door een gebied gegaan wat niet zo even te beschrijven is, overal wit gele poelen waar stoom uitspuit, modder kokend opborrelt en het hevig naar zwavel stinkt. Een pad nodigde uit een berg te beklimmen, ik erop, maar het werd erg smal steil en de kruimelige droge grond liet mij telkens uitglijden. Uiteindelijk toch de top bereikt en beloont met een uitzicht op de berg zelf die er als een schimmel kaas tulband uitzag en een blik in de verte , omdat de lucht hier niet zo zompig is als op het vaste land, kan je hier wel 80 km ver kijken. De lucht is zo helder, prachtig.
Verder fietsen.
Mooi riviertje gezien, even pauzeren, ik zag er bliksemsnelle forellen in zwemmen.
Als mijn waterfles leeg is vul ik die direct met water uit die beekjes, heel zuiver van smaak en koel.
Hele kleine camping gevonden in Grimsstadir, dat zijn vijf huizen bij elkaar en een eigen vliegveldje
S ‘ Avonds arriveerde er vier IJslanders
Mijn leeftijd en lawaaiige types. Weer veel Viking bier en stevige onverstaanbare praat. Geen enkel contact. No problem. Ik red mij wel.
Vroeg slapen, met oordoppen.



Plaatjes
29 juli 2012, 01:01
Filed under: 2012 IJsland

20120728-225343.jpg

20120728-225238.jpg

20120728-225408.jpg

20120728-225603.jpg

20120728-225427.jpg